Το καλοκαίρι του 1990 ο Ντάνουτ Λούπου έπαιζε στο Μουντιάλ με την Ρουμανία.
Λίγους μήνες μετά, τον Φλεβάρη του 1991, βρισκόταν σε ένα κελί στον Κορυδαλλό, με την κατηγορία ότι ήταν εγκέφαλος μιας σπείρας Ρουμάνων διαρρηκτών που είχαν αδυναμία στις γούνες των Αθηναίων.
Τα προβλήματα του με το νόμο συνεχίστηκαν και μετά τη φυγή του από την Ελλάδα, με πιο γραφικό όλων τότε που έκλεψε μια σοκολάτα στη Σκωτία πριν από ένα ευρωπαϊκό ματς της Ντιναμό!
Παρά τα προβλήματα υγείας του και τα μπόλικα κιλάκια του, μέχρι πρόσφατα δεν έχανε ευκαιρία να παίξει μπάλα σε αγώνες παλαιμάχων.
Ο Λούπου οδηγούσε είκοσι χρόνια χωρίς να έχει δίπλωμα!
Είχε καταδικαστεί από δικαστήριο στη Ρουμανία σε επτά μήνες και δέκα ημέρες φυλάκιση και αφού έχασε την έφεση θα έπρεπε να εκτίσει την ποινή του.
Έτσι όταν επέστρεψε από το Ντουμπάι, μαζί με την σύζυγό του, τον έπιασαν και τον οδήγησαν στις φυλακής τα σίδερα.
Στα νιάτα του ήταν παικταράς μέσα στο γήπεδο αλλά είχε μακρύ… χέρι εκτός γηπέδου.
Απο τα αποδυτήρια του Παναθηναϊκού έκαναν… φτερά στην εποχή του χρήματα, ρολόγια, αναπτήρες και άλλα αντικείμενα των συμπαικτών του.
Η μεταγραφή στο Παναθηναικό έκλεισε το 1990, παρόλο που ο Λούπου ήθελε να ακολουθήσει τον προπονητή του στην Δυναμό Βουκορεστίου Λουτσέσκου, στην Ιταλία και στην Πίζα.
Αργότερα δήλωσε πως δέχθηκε πιέσεις ακόμα και από πολιτικά πρόσωπα.
Ο Λούπου ήρθε ως αντικαταστάτης του Χουάν Ραμόν Ρότσα. Όμως δεν προσαρμόστηκε ποτέ στην Ελλάδα. Δεν ταίριαξε με την ομάδα και είχε από ύποπτη συμπεριφορά εκτός αγωνιστικών χώρων.
Όταν ο προπονητής δεν τον είχε στην αποστολή, δεν μπορούσε να συγκρατήσει τα νεύρα του.
Μάλιστα λέγεται πως έκαψε την μηχανή του αυτοκινήτου του, από το διαρκές μαρσάρισμα.
Τον Δεκέμβριο, κι ενώ η αποστολή της ομάδας βρισκόταν σε ξενοδοχείο της Θεσσαλονίκης, ο άνθρωπος του ξενοδοχείου ενημέρωσε την ομάδα, πως το μίνι μπαρ του δωματίου του ήταν άδειο. Από εκείνη την στιγμή ήταν ουσιαστικά ξένο σώμα για την ομάδα.
Όσο όμως βρισκόταν στον Παναθηναϊκό, είχαν παρατηρηθεί και μικροκλοπές στα αποδυτήρια. Ένα ρολόι, μια χρυσή αλυσίδα, είχαν κάνει φτερά. Οι υποψίες έπεσαν πάνω του αφού έφευγε πάντα τελευταίος από τα αποδυτήρια. Οι συμπαίκτες του του έστησαν μια παγίδα. Άφησαν ένα πορτοφόλι εκτεθειμένο με σημειωμένα χαρτονομίσματα. Άφησαν το πορτοφόλι σε μια από τις τουαλέτες και έφυγαν. Ο Λούπου τσίμπησε το δόλωμα και τα χαρτονομίσματα βρέθηκαν πάνω του.
Έφτασε Φεβρουάριος και ο Παναθηναϊκός πήγαινε ολοταχώς για το νταμπλ. Το μόνο «αγκάθι» ήταν ο Λούπου. Ο πρόεδρος του Παναθηναϊκού, Γιώργος Βαρδινογιάννης είχε συλλέξει πληροφορίες για την εξωγηπεδική του συμπεριφορά. Σε αυτό βοήθησε και το γεγονός ότι σύχναζε σε νυχτερινά κέντρα του Στράτου Γιδόπουλου, τότε προέδρου της ΑΕΚ. Η πληροφορία ήταν σαφής. Ο Λούπου ήταν επικεφαλής σπείρας διαρρηκτών και ο Λούπου φρόντιζε για την πώληση των κλοπιμαίων. Η πληροφορία έπεσε σαν βόμβα στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Ο Λούπου συνελήφθη στις 16 Φεβρουαρίου του 1991. Προφυλακίστηκε για 2,5 μήνες στον Κορυδαλλό, γιατί κρίθηκε πως ήταν απειλή για την δημόσια ασφάλεια. Ο Λούπου μετά την σύλληψή του, υποστήριξε πως ήταν θύμα της διοίκησης της ομάδας, η οποία βρήκε αυτό τον τρόπο για να μην του πληρώσει αποζημίωση για το υπόλοιπο του συμβολαίου του. Υποστήριξε μάλιστα πως απλώς φιλοξενούσε τους συμπατριώτες του, χωρίς να ξέρει για τις δραστηριότητές τους.
Το καλοκαίρι του 1991, πήγε δανεικός στην Κόρινθο. Έμεινε εκεί δυο χρόνια και αργότερα πέρασε έναν χρόνο στον ΟΦΗ, πριν επιστρέψει στην πατρίδα του και την Ραπίντ Βουκουρεστίου. Με εξαίρεση τον 1,5 χρόνο που πέρασε στην Ιταλία και στην Μπρέσια, η υπόλοιπη καριέρα του ήταν εξ ολοκλήρου στην πατρίδα του, όπου έκανε αρκετά καλές εμφανίσεις, ιδίως με την φανέλα της Ραπίντ, με την οποία κέρδισε το νταμπλ το 1999.
Σίγουρα ο Λούπου δεν θα θέλει να θυμάται το πέρασμα του από την Ελλάδα. Ειδικότερα μετά την σύλληψη του, όπου τα συνθήματα στο γήπεδο έδιναν και έπαιρναν, όπως το «Που είναι ο κλέφτης;» που ακούστηκε στην Τούμπα. Ο Λούπου στην Κόρινθο μάλιστα ανέβηκε στα κάγκελα, όταν ένας οπαδός του έβρισε την γυναίκα.
Μπορεί να μην έπαιξε σχεδόν καθόλου ποδόσφαιρό στην χώρα μας, αλλά ο Ντάνουτ Λούπου κατάφερε να μείνει αξέχαστος…
