«Σέντρα από τα δεξιά, γκολ.

Το δικό μου γκολ, στην εστία μας.

Το όνειρο και ο εφιάλτης μαζί, έπαιξα σε Μουντιάλ και έβαλα αυτογκόλ, κόντρα στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο δεύτερο ματς του ομίλου.

Προσπάθησα να σταματήσω την μπάλα με το δεξί μου πόδι και αναπήδησε από το αριστερό μου πόδι.

Δεν είχα κανένα είδος συναισθήματος, είτε θετικό είτε αρνητικό.

Αδρεναλίνη αναμεμειγμένη με δηλητήριο.

Γεγονός είναι ότι κανείς δεν ξέρει, αλλά έβαλα δύο αυτογκόλ στην Γερμανία το 2006.

Αφού τελείωσε εκείνο το ατυχές ταξίδι στο Καϊζερσλάουτερν, δεν κοιμόμουνα τα βράδια.

Την επόμενη μέρα ανέπνεα με δυσκολία.

Ούτε είκοσι τέσσερις ώρες μετά δεν έχω κοιμηθεί ούτε έκλεισα μάτι.

Ευχαρίστως θα έμενα στο ξενοδοχείο, σε κατατονική κατάσταση, αλλά το να είμαι επαγγελματίας απαιτούσε να πάω και να προπονηθώ, όπως και η υπόλοιπη ομάδα.

Σαράντα οκτώ ώρες μετά το έγκλημα συνέβη το απίστευτο.

Η φάση της προθέρμανσης, στο γήπεδο χαλαρό τρέξιμο, σαν μια ρουτίνα που ήταν πάντα η ίδια με τα χρόνια, ακριβώς όπως οι επόμενες ασκήσεις με την μπάλα.

Αφιερώσαμε το τελευταίο εικοσάλεπτο στον αγώνα προπόνησης, που για εμάς τους ποδοσφαιριστές είναι προφανώς η πιο πολυαναμενόμενη στιγμή.

Παίζουμε σαν μεγάλα παιδιά.

Είναι αυτό που κάνουμε καλύτερα.

Τίποτα να αναφέρω στα αρχικά στάδια, μέχρι να βγει μια συρτή σέντρα από τα δεξιά.

Δεν πρόλαβα καν να σκεφτώ και το είχα ξανακάνει.

Την έδιωξα αλλά η μπάλα κατέληξε στα δίχτυα.

Στην ουσία έμοιαζε με επανάληψη του αγώνα με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Προσωπικός στόχος.

«Ορίστε, το επανέλαβε!»

Μια αλάνθαστη φωνή, από πίσω, σχολίασε έτσι.

Μπουφόν….

Επειδή ακριβώς σε στιγμές ανάγκης βλέπουμε φίλους, τις επόμενες στιγμές συνειδητοποίησα ότι είχα πολλούς.

Και όλοι μαζί μου εξήγησαν έναν ασήμαντο κανόνα, που ίσως δεν τον είχα καταλάβει με τη βαθύτερη έννοια του, στην ουσιαστικότητά του η που είχα παραποιήσει…

«Κρίστιαν αγαπητέ, πρέπει να σκοράρεις τα γκολ από την άλλη πλευρά.

Ο ρόλος σας είναι αυτός του αμυντικού, γι’ αυτό αμυνθείτε! Κατάλαβες? Υπερασπίσου!” Ευτυχώς ήταν εκεί.

Υπό αυτές τις συνθήκες, το απορροφήσαμε έτσι, με ένα χαμόγελο στα χείλη, έστω κι αν μια οργή παρέμεινε μέσα μου για λίγο, ιδιαίτερα λόγω των πολλών επικρίσεων που δέχθηκα μετά τον αγώνα Ιταλία-Ηνωμένες Πολιτείες.

Πολλοί είχαν υποστηρίξει ότι είχα κληθεί άδικα για εκείνο το Παγκόσμιο Κύπελλο, αλλά η ομάδα ήταν τέλεια.

Προσπάθησαν να φτιάξουν τη διάθεση μου, όλοι τους, και το έκαναν για μένα.

Δεν μπορώ να το ξεχάσω αυτό.

Έμαθα να κοροϊδεύω τον εαυτό μου για εκείνο το επεισόδιο, βγήκα δυνατός, τόσο πολύ που κατά τη διάρκεια της καριέρας μου, έγινα ενεργός αμυντικός με τα περισσότερα γκολ στη Serie A».

Κριστιάν ΤζακάρντοΤζ