«Δεν υπάρχει πρόβλημα με τον συναισθηματικό δεσμό μεταξύ οπαδών και ομάδων.

Δεν προσκολλούμαστε πλέον στους παίκτες, ένα κρίσιμο στοιχείο της συναισθηματικής επίδρασης του ποδοσφαίρου.

Δεν είναι εύκολο.

Όλα έχουν αλλάξει πολιτισμικά, όχι μόνο στο ποδόσφαιρο.

Ακόμα και στη δουλειά, διδάσκουμε στα παιδιά μας ότι αν δεν τους αρέσει μια δουλειά, πρέπει να την αλλάξουν αμέσως.

Υπάρχουν παιδιά που, αν περνούν περισσότερο χρόνο στον πάγκο παρά στο γήπεδο για μια σεζόν, θέλουν αμέσως να ψάξουν για άλλη ομάδα ή ισχυρίζονται ότι ο προπονητής συνωμοτεί εναντίον τους.

Αντ’ αυτού, τα ρωτάω αν τα έχουν δώσει όλα.

Γιατί οι δυσκολίες ξεπερνιούνται, δεν παρακάμπτονται.

Και έτσι μεγαλώνεις.

Από τις δέκα κινήσεις, οι εννέα είναι λάθος.

Ο Άλεξ Σάντρο έφτασε στη Γιούβε και με ρώτησε αν ήμουν τρελός, δεδομένου ότι ήμουν στη Γιουβέντους από το 1993.

Του είπα ότι ήταν το όνειρό μου και ότι το να μείνω στη Γιούβε ήταν σαν να έχω ένα σπίτι στον παράδεισο.

Ήταν το σπίτι μου.

Τα χρήματα είναι σημαντικά, αλλά δεν είναι τα πάντα.

Oι παίκτες που καταλήγουν σε πρωταθλήματα όπου η μόνη αξία είναι τα χρήματα, πεθαίνουν μέσα τους.

28-29 ετών είναι όλα κενά.”

Κλάουντιο Μαρκίζιο