«Το ποδόσφαιρο αλλάζει και κάθε ποδοσφαιριστής πρέπει να προσαρμόζεται στην εποχή.

Εκείνος που προσαρμόζεται, τα καταφέρνει.

Λένε πολλά για το κομμάτι της φυσικής κατάστασης.

Λένε ότι την εποχή που παίζαμε εμείς το ποδόσφαιρο ήταν πιο αργό.

Όλο το ποδόσφαιρο είχε διαφορετικό ρυθμό και φυσικά η σωματική προετοιμασία άλλαζε, το βιώσαμε.

Χρειαζόταν να προσαρμόζεσαι στα νέα δεδομένα.

Δεν μπορώ να πω όμως αν οι παίκτες γίνονταν καλύτεροι.

Ναι, σωματικά βελτιώνονταν.

Το έκαναν και στον τομέα της πειθαρχίας, της διατροφής.

Τα πράγματα έγιναν περισσότερο επαγγελματικά, μπήκαν καινούργια και καλύτερα μηχανήματα.

Η αποκατάσταση άλλαξε εντελώς.

Βλέπουμε ποδοσφαιριστές να ξεπερνούν τραυματισμούς σήμερα που παλιότερα ήταν πολύ πιο δύσκολο.

Αν το ερώτημα ωστόσο είναι αν θα μπορούσε κάποιος από τη δική μας εποχή να προσαρμοστεί και να αποδώσει εξίσου στα τωρινά δεδομένα, τότε η απάντηση είναι ναι, σίγουρα.

Δεν μπορώ να πω ότι τώρα τα πράγματα είναι πιο δύσκολα.

Σίγουρα το ποδόσφαιρο τώρα είναι διαφορετικό, αλλά δεν είναι σωστό να το χαρακτηρίσεις καλύτερο ή χειρότερο.

Παλιότερα είχε περισσότερη δύναμη, περισσότερη τακτική.

Να πω και κάτι άλλο.

Θεωρώ ότι τη δεκαετία του ’90 το ιταλικό ποδόσφαιρο ήταν το νούμερο ένα στον κόσμο.

Και ήταν πάρα πολύ δύσκολα τα πράγματα για εμάς.

Τώρα όμως ο επιθετικός και γενικός ο επιθετικογενής παίκτης έχει ένα μεγάλο πλεονέκτημα.

Ο διαιτητής τον προστατεύει.

Βγάζει εύκολα την κίτρινη κάρτα στον αντίπαλό του και τον αναγκάζει να προσαρμοστεί σε αυτό.

Στην εποχή μας σε σκότωναν στο γήπεδο».

Κλαούντιο Κανίγια