Η ιστορία των συμπαικτών του Κρίστοφ Κράμερ, που έχασε την μνήμη του για λίγο κατά τη διάρκεια του τελικού του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014, που ξεκίνησε με μια ισχυρή σύγκρουση ανάμεσα στον Εζεκίελ Γκαράι και τον Γερμανό.
Ο Φίλιπ Λαμ αναφέρει…
“Στην αρχή, δεν ανησυχούσα για τον τραυματισμό του Κράμερ.
Έπαιζε κανονικά μετά την επιστροφή του στο γήπεδο. “
Τόμας Μίλερ…
“Πέρασε αρκετό χρόνο με τους γιατρούς, οπότε δεν ανησυχούσα. “
Μάνουελ Νόιερ…
“Όταν ο Κράμερ επέστρεψε στο γήπεδο, όλα φαίνονταν φυσιολογικά, αλλά κάποια στιγμή, παρατήρησα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά από απόσταση.”
Τόμας Μίλερ…
“Αυτό που διέρρευσε στα μέσα ενημέρωσης εκείνη τη στιγμή ότι με ρωτούσε ο Κράμερ…
”Είναι ο τελικός;”
Δυστυχώς, υπήρχε κάτι χειρότερο.”
Φίλιπ Λαμ…
“Ήρθε σε μένα και μου ζήτησε να φορέσει το περιβραχιόνιο του Αρχηγού.
Είπα! Τι συμβαίνει εδώ;”
Τόμας Μίλερ…
“Συνέχισε να με αποκαλεί με το όνομα ‘Gerd’ (αναφορά στον θρυλικό Γκερντ Μίλερ) και να με συγχαίρει για τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974.”
Μάνουελ Νόιερ…
”Ήρθε σε μένα μπροστά στο τέρμα και μου ζήτησε να πάρει την θέση μου.”
Τόμας Μίλερ…
“Καθώς η ένταση αυξανόταν, παρακολουθούσε τους οπαδούς.
Είπε… ‘Η ατμόσφαιρα είναι απίστευτη στο στάδιο της Ντόρτμουντ.
(Το ματς έγινε στο Μαρακανά).”
Φίλιπ Λαμ…
«Πήγε στον διαιτητή και ζήτησε να ανταλλάξει φανέλα μαζί του. “
Τόμας Μίλερ…
“Ο Λαμ ήρθε σε μένα και είπε ότι έπρεπε να αντικατασταθεί ο Κράμερ.”
Τόμας Μίλερ…
”Έπρεπε να βάλουμε ένα τέλος σε αυτόν τον παραλογισμό.
Κανείς μας δεν ήξερε τι θα συνέβαινε μετά.
Πώς ήταν δυνατόν να ζητάει τη φανέλα των διαιτητών… “
Νίκολα Ριζόλι, ο διαιτητής του αγώνα…
“Μετά τη σύγκρουση, ο Κράμερ ήρθε σε μένα και με ρώτησε…
“Είναι ο τελικός;”
Νόμιζα ότι αστειευόταν, οπότε του ζήτησα να επαναλάβει την ερώτηση.
Ρώτησε ξανά…
“Είναι ο τελικός ή όχι;”
‘Είπα ‘Ναι.’
Η απάντησή του ήταν…
”Ευχαριστώ, ήταν σημαντικό για μένα να ξέρω.”
Μόλις έγινε το περιστατικό, κάλεσα επειγόντως τον Λεβ να αντικαταστήσει τον Kράμερ.
Λεπτό 32ο… Ο Christoph Kramer φεύγει από το γήπεδο και μπαίνει ο André Schürrle.
“Έχω παρακολουθήσει τον τελικό πάρα πολλές φορές, δεν μπορώ να τις μετρήσω. Ήταν κάτι ιδιαίτερο, αλλά δυστυχώς δεν το θυμάμαι”.
Κρίστοφ Κράμερ
