«Ξαναείδα τον αγώνα, αλλά μόνο το πρώτο ημίχρονο γιατί έσπασα την τηλεόραση στο δεύτερο ημίχρονο.
Υπήρχαν πολλές εικασίες για τον τελικό του 2005 και είναι αλήθεια ότι ήμασταν χαρούμενοι γιατί είχαμε παίξει πολύ καλά στο πρώτο ημίχρονο, αλλά ήμασταν επίσης συγκεντρωμένοι στο να παίξουμε το δεύτερο ημίχρονο.
Δεν πανηγυρίσαμε στα αποδυτήρια στο ημίχρονο, όπως έχει υποστηρίξει τόσος κόσμος.
Μίλησα με τους παίκτες για τρία ή τέσσερα λεπτά λέγοντάς τους να παραμείνουν συγκεντρωμένοι στο παιχνίδι και να παίξουν στο δεύτερο όπως έκαναν και στο πρώτο.
Υπήρχαν μόνο έξι λεπτά στα οποία δεν παίξαμε καλά και μου ήταν αδύνατο να αλλάξω κάτι.
Πολλοί μου έχουν πει ότι θα μπορούσα να αλλάξω κάτι, αλλά δεν μπορούσα.
Όταν δεχθήκαμε το πρώτο γκολ σκέφτηκα «τι συμβαίνει;»

Aλλά δεν πρόλαβα να κάνω κάτι γιατί έβαλαν γρήγορα το δεύτερο και μετά το τρίτο.
Αφού η ομάδα ξανάρχισε να παίζει, έκανα κάποιες αλλαγές προς το τέλος του παιχνιδιού, κάνοντας μόνο αντικαταστάσεις για να βάλω νέους παίκτες στο γήπεδο.
Έχω παίξει πολλούς τελικούς ως προπονητής και αυτός ήταν ο καλύτερος τελικός που έχω παίξει ποτέ.
Αλλά πως γίνεται να βγάλει ο Ντούντεκ, εκείνο το σουτ του Σεφτσένκο, πάνω στην γραμμή του τέρματος??».
Κάρλο Αντσελότι