ΑρχικήΠοδοσφαιροΜπαρτζάλι: ''Το να είσαι ταπεινός, σημαίνει να έχεις επίγνωση''

Μπαρτζάλι: ”Το να είσαι ταπεινός, σημαίνει να έχεις επίγνωση”

"Όταν ήμουν στο Παλέρμο, σε ορισμένες περιπτώσεις τα κατάφερνα να μην τρέχω στην προπόνηση, ενώ στη Γερμανία σου φωνάζουν αν δεν τρέξεις. 
Εκεί άρχισα να καταλαβαίνω την αξία της συγκέντρωσης, η οποία είναι θεμελιώδης για έναν αμυντικό.
Ο Φέλιξ Μάγκατ, με τον οποίο είχα μερικά διαφωνίες, μου επέβαλε επαγγελματισμό και συνέπεια μέσα στην εβδομάδα.
Κάθε φορά που παραπονιόμουν μου έλεγε...
«Ξέρεις γιατί δεν προπονείσαι καλά; 
Γιατί δεν πιστεύεις σε αυτό που κάνεις». 
Μάλιστα, στην προπόνηση έδινα το 70, 80% και δεν ακουμπούσα ποτέ την μπάλα…
Εκεί άλλαξε ο τρόπος προπόνησής μου. 
Από τότε έδινα πάντα το 100%.
Πολλοί νέοι που φτάνουν στις μεγάλες ομάδες, νιώθουν ότι είναι ήδη στην κορυφή, αρχίζουν να βλέπουν τα πρώτα εκατομμύρια και δεν καταλαβαίνουν πια τίποτα. 
Πρέπει πάντα να προσέχεις και να τους βάζεις στη σειρά. 
Ο προπονητής λέει να τρέξουν εκατό μέτρα και αυτοί επιβραδύνουν είκοσι μέτρα από την γραμμή τερματισμού.
Πώς μεγαλώνει κανείς...??
Πιστεύω ότι μια από τις πιο σημαντικές αξίες είναι η ταπεινοφροσύνη. 
Νομίζω ότι έχω γίνει αυτό που είμαι χάρη στη δουλειά και όχι στα υπόλοιπα.
Εχω μεγαλώσει στη Γιουβέντους.
Το να είσαι ταπεινός δεν σημαίνει να μην πιστεύεις στον εαυτό σου, σημαίνει να έχεις επίγνωση των αρετών σου. 
Στη Γιούβε, παρατήρησα τους πιο αντιπροσωπευτικούς παίκτες. 
Τόσο ο Πίρλο όσο και ο Μπουφόν δεν παρέλειψαν ποτέ την προπόνηση.
«Μα πού πας με αυτά τα πόδια;
Ήταν η φράση που άκουγα απο παιδί.
Κάθε ιερή μέρα που έπαιζα ποδόσφαιρο.
Ανάμεσα σε ανθρώπους που είχαν μάτια μόνο για λίγους.
Μην τα παρατάτε ποτέ παιδιά, πάντα να το πιστεύετε!
Ως παιδί έχασα στιγμές με τους φίλους μου, θυσίασα το σχολείο γιατί δεν συμβάδιζα με τον ρυθμό.
Ήμουν τυχερός όμως, ποτέ δεν τα παράτησα.
Υπάρχουν στιγμές στη ζωή που σχεδόν νιώθεις ότι θέλεις να τα παρατήσεις ή να χαλαρώσεις.
 Αλλά μετά το σκέφτεσαι και λες, περίμενε λίγο...
Σήκωσα το Παγκόσμιο Κύπελλο και εκείνη την ημέρα, στο ξενοδοχείο, στο κρεβάτι μου, ξανασκέφτηκα αυτό που μου λέγανε...
''Μα πού πας με αυτά τα πόδια;"
Και γελώντας μέσα μου, απάντησα...
''Πάω να σηκώσω το Παγκόσμιο Κύπελλο στον ουρανό.''
Αντρέα Μπαρτζάλι

Τελευταία Αρθρα

Καμπρίνι: ”Το 1978 δέχτηκα ατελείωτες κριτικές και κατηγορίες”

''Μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο της Αργεντινής, έχασα σχεδόν αμέσως την θέση μου στην ομάδα...

Μάριο Κέμπες, κεφάλαιο για το αργεντίνικο ποδόσφαιρο

«Του άρεσε το μοσχαρίσιο παϊδάκι, τα τσιγάρα Marlboro που έφερνε από την Αργεντινή και...

Μην τα παράτας ποτέ, η δικαίωση θα έρθει

"O Albert Einstein άρχισε να μιλάει όταν ήταν 4 ετών. Μετά στο σχολείο οι δάσκαλοι...

Ο Σωτήρης Μουστάκας, χάρισε απλόχερα το γέλιο

Ο Μουστάκας γεννήθηκε στο χωριό Κάτω Πλάτρες της επαρχίας Λεμεσού και ήταν ο νεότερος...

Παρομοια αρθρα

Καμπρίνι: ”Το 1978 δέχτηκα ατελείωτες κριτικές και κατηγορίες”

''Μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο της Αργεντινής, έχασα σχεδόν αμέσως την θέση μου στην ομάδα...

Μάριο Κέμπες, κεφάλαιο για το αργεντίνικο ποδόσφαιρο

«Του άρεσε το μοσχαρίσιο παϊδάκι, τα τσιγάρα Marlboro που έφερνε από την Αργεντινή και...

Μιχαίλοβιτς: ”Ο Καρεμπέ μπορούσε να τρέχει ακατάπαυστα”

«Ο Zέεντορφ είχε απίστευτη σωματική διάπλαση, ήταν ένα σωρό μύες, σμιλεμένους κοιλιακούς, μηρούς που...