«Ἡ Ἁγία Σοφία δέν εἶναι μόνο ἕνα σύμβολο, ὅπου ἀνακαλύφθηκαν γιά πρώτη φορά οἱ ἀρχές τῆς ὀργανικῆς ἀρχιτεκτονικῆς…

Δέν ἀποτελεῖ μόνο μία ἐνσάρκωση τῆς ἔνδοξης καί δραματικῆς ἱστορίας τοῦ Βυζαντίου καί τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους.

Δέν εἶναι μόνο σύμβολο τῶν ἑλληνικῶν ἰδεωδῶν…

Ἡ Ἁγία Σοφία εἶναι κάτι περισσότερο.

Ἐδῶ δημιουργήθηκε γιά πρώτη φορά ἕνας χῶρος θεῖος, πού διαπερνᾶ τόν γήινο χῶρο, ὅπως ἀκριβῶς ἡ φλόγα τοῦ κεριοῦ διαπερνᾶ τό σκοτάδι…

Μπορεῖ κανεῖς νά κατανοήσει αὐτόν τόν χῶρο μόνο σάν εἶδος μουσικῆς.

Εἶναι ἕνα εἶδος μουσικής, μορφή ἄμορφη πού προεκτείνεται, πετά πρός τά ἐπάνω, σκοτεινή καί μυστηριώδης, φωτεινή καί χαρούμενη, δημιούργημα ἑνός Ἕλληνα, τοῦ Ἀνθεμίου τοῦ Τραλλιανοῦ, πού ἔφερε στόν κόσμο τό ὅραμα τοῦ θείου, ὅπως ὁ Φειδίας εἶχε φέρει στήν Ἀθήνα τούς θεούς».

(«Ἱστορία τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους»Τόμος Ζ’ σελ. 384).

Θαυμάσιο μωσαϊκό του Χριστού Παντοκράτορα («κυβερνήτης παντός») από την Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη.