ΑρχικήΠοδοσφαιροΓραμματικόπουλος! Ιταλία - Ελλάδα εν έτει 1934

Γραμματικόπουλος! Ιταλία – Ελλάδα εν έτει 1934

Το 1934 δώσαμε τον πρώτο αγώνα για την προκριματική φάση του Μουντιάλ, στο Μιλάνο με την Ιταλία.

Από την Πάτρα με το βαπόρι πήγαμε στο Πρίντεζι και από εκεί με το τρένο Μπάρι, Μπολόνια, Μιλάνο. Φθάσαμε δύο μέρες πριν.

Στην προπόνηση έρχεται ο κόουτς της Ιταλίας Βιτόριο Πότσο και λέει χαριτολογώντας:

«Την Κυριακή μη βάλετε αυτόν τερματοφύλακα γιατί θα φάτε πολλά γκολ».

Παίζουμε την Κυριακή και με πλακώνουνε στα σουτ. Πού να βάλουνε όμως γκολ…

Αν είχα λίγη τύχη, το πρώτο γκολ θα το πέταγα κόρνερ.

Το δεύτερο το έβαλε ο Χρυσακόπουλος.

Εγινε μια αναμπουμπούλα, πήγε να διώξει σε κόρνερ και την έριξε στα δίχτυα.

Στο ημίχρονο χάναμε 2-0.

Στην επανάληψη… φάγαμε άλλα δύο.

Ένα από τον Φεράρι και ένα από τον Μεάτσα.

Χάσαμε και πέναλτι.

«Αφήστε με να το χτυπήσω εγώ», τους φώναξα.

Το βάρεσε ο Μοσχολίβανος, όπως είχα βγάλει τον Αρμένη τον Δανελιάν.

Γεμάτο το Σαν Σίρο.

Δεν έπεφτε καρφίτσα.

Την ώρα που ετοιμαζόμασταν στα αποδυτήρια να βγούμε για το παιχνίδι, βλέπω κάτι κινήσεις έξω.

Κάνω έτσι και βλέπω τους ιταλούς παίκτες να ετοιμάζονται.

«Τι κοιτάζεις;» μου λέει ο Αντώνης ο Μηγιάκης.

«Κοίτα και εσύ να δεις», του λέω.

«Αμάν κάτι σώματα», λέει.

«Τι λες βρε;» του φωνάζω.

«Μάνα τούς έκανε αυτούς, μάνα μάς γέννησε κι εμάς. Εμπρός όλοι μαζί»

και αρχίζω να τραγουδάω το «μαύρη είν΄ η νύχτα στα βουνά».

Οι Ιταλοί τα χάσανε. Από εκεί που φώναζαν, σταμάτησαν. Σου λέει «πάει, κάτι έπαθαν οι Έλληνες.

Βγήκαμε στο γήπεδο.

Ο Κουράντης ως αρχηγός μας λέει «πάνω το χέρι, ρε».

Φασιστικά όπως ο Μουσολίνι που ήταν στην εξέδρα.

O Μουσολίνι με συνάντησε στο δημαρχείο, όταν ο Βιτόριο Πότσο μου ζήτησε να μείνω στην Ιταλία και να παίξω στην Αμπροζιάνα, όπως λεγόταν τότε η Ιντερ, με 150.000 λιρέτες και με αυτοκίνητο.

«Εγώ είμαι Έλλην και φυλάγω την πατρίδα την ελληνική» του αποκρίνομαι.

«Θα πας στην Ελλάδα και θα φας την ελληνική σημαία» μου απάντησε ο Μουσολίνι.

Ο επαναληπτικός με την Ιταλία δεν έγινε ποτέ.

Δεν ξέρω γιατί. Ακούστηκαν διάφορα.

Πάντως, επειδή εγώ συνήθιζα να μη βγαίνω από το ξενοδοχείο, ο Παπαλεονάρδος που ήταν αρχηγός της αποστολής με τον Αγγέλου του Αρεως, μου έδωσαν ένα πακέτο χρήματα να τα φυλάξω στο δωμάτιό μου».

Αχιλλέας Γραμματικόπουλος, συνέντευξη στο ”ΦΩΣ”

Τελευταία Αρθρα

Ραμπάχ Μαντζέρ, η φτέρνα του Αλλάχ

Ήδη κατά τη διάρκεια του Μουντιάλ του '82 στην Ισπανία έγινε κατανοητό ότι ο...

 Χοσέ Ναζάτσι, ο πρώτος αμυντικός ηγέτης στην ιστορία

Κατά μία έννοια, ο José Nasazzi ήταν ένας από τους πρώτους αμυντικούς ηγέτες που...

Κλαούντιο Ρανιέρι: ”Ή έχεις τύχη ή θα μάθεις να δουλεύεις”

Ο τελευταίος αγώνας του Κλαούντιο Ρανιέρι πριν την οριστική αποχώρησή του και το χειροκρότημα...

Καρλ-Χάιντς Σνέλινγκερ, εγγύηση και αποτελεσματικότητα

Ο Karl-Heinz Schnellinger ήταν ένας αριστοτεχνικός αμυντικός. Ελάχιστη σημασία είχε για εκείνον να τον βάλουν...

Παρομοια αρθρα

Ραμπάχ Μαντζέρ, η φτέρνα του Αλλάχ

Ήδη κατά τη διάρκεια του Μουντιάλ του '82 στην Ισπανία έγινε κατανοητό ότι ο...

 Χοσέ Ναζάτσι, ο πρώτος αμυντικός ηγέτης στην ιστορία

Κατά μία έννοια, ο José Nasazzi ήταν ένας από τους πρώτους αμυντικούς ηγέτες που...

Κλαούντιο Ρανιέρι: ”Ή έχεις τύχη ή θα μάθεις να δουλεύεις”

Ο τελευταίος αγώνας του Κλαούντιο Ρανιέρι πριν την οριστική αποχώρησή του και το χειροκρότημα...