«Μετά την προπόνηση κατά τη διάρκεια μιας περιοδείας πριν από τη σεζόν, ήμασταν πραγματικά κουρασμένοι πριν μπούμε στο λεωφορείο, αλλά μια τεράστια ουρά οπαδών μας περίμενε.
Μεταξύ των παικτών υπάρχει ένας άγραφος νόμος, συμπεριφερόμαστε με τον ίδιο τρόπο...
"Αν επιλέξετε να προχωρήσετε ευθεία χωρίς να υπογράψετε αυτόγραφα, κανείς δεν πρέπει να σταματήσει και να το κάνει".
Πήγαμε λοιπόν κατευθείαν στο λεωφορείο, όλοι.
Μετά κοιτάζω έξω από το παράθυρο και βλέπω τον Σερ Άλεξ Φέργκιουσον να υπογράφει αυτόγραφα σε κάθε οπαδό.
Ορκίζομαι, πρέπει να υπέγραφε για περίπου 45 λεπτά.
Λέω...
 «Παιδιά, όταν μπει το αφεντικό στο λεωφορείο, είμαστε καταδικασμένοι!».
Μπήκε στο λεωφορείο και μας τάραξε στις φωνές...
"Ποιοι στο διάολο νομίζετε ότι είστε;
Αυτοί οι άνθρωποι πληρώνουν τον μισθό σας.
Τώρα κατεβείτε να υπογράψετε αυτόγραφα σε όλους!"
Και έπρεπε να υπογράψουμε σε κάθε οπαδό.
Αλλά αυτή είναι η σωστή νοοτροπία».
Πατρίς Εβρά

«Το αφεντικό μας μιλούσε πολύ και στα αποδυτήρια και στον πάγκο.
Τις περισσότερες φορές οι ομιλίες του έβγαιναν μέσα από τις εμπειρίες του στο ποδόσφαιρο.
Μόλις μιλούσε για το ομαδικό πνεύμα και δεν διάλεγε επικές προτάσεις, διάλεγε ένα «ιδιόρρυθμο» παράδειγμα.
«Έχετε δει ποτέ χήνες να μεταναστεύουν; Δεν πετούν διάσπαρτες.
Πετάνε σε ακριβείς σχηματισμούς, τις περισσότερες φορές τακτοποιούνται σε ομάδες.
Όσοι μένουν πίσω πρακτικά «δεν πετούν», εκμεταλλεύονται την αφύπνιση αυτών που βρίσκονται μπροστά.
Αυτοί που είναι μπροστά «τραβούν την παρέα» μετά όταν κουράζονται πάνε πίσω και «ξεκουράζονται».
Αυτό είναι ομαδική δουλειά.
Μεταναστεύουν για χιλιάδες χιλιόμετρα, σας ζητώ να το κάνετε για κάτι παραπάνω από 30 παιχνίδια».
Ήταν μια ομιλία που μας χτύπησε πολύ και έμεινε στο κεφάλι μας γιατί με απλότητα κατάφερε να μας μεταφέρει το μήνυμα.
"Όλοι προς την ίδια κατεύθυνση. Όλα στην υπηρεσία της ομάδας"
Η φουρνιά του '92

Για κάποιους ήταν το Αφεντικό, για άλλους «ο Αρχηγός», για πολλούς ο Κύριος.
Είναι ο άνθρωπος που κυριάρχησε για σχεδόν 30 χρόνια στην ιστορία του αγγλικού ποδοσφαίρου...