“Μόλις έφτασε το λεωφορείο στο γήπεδο, βλέπαμε τον κόσμο που μας έδειχνε με τα χέρια ότι θα μας ρίξουν τρία, τέσσερα, πέντε. Ήταν και το τελευταίο παιχνίδι που έπαιζαν σε αυτό το γήπεδο.

Φοβερή ατμόσφαιρα!

Μετά το γκολ σηκώθηκα και δεν ήξερα που να πάω.

Αλήθεια είναι, γιατί μας κόστισε πάρα πολλές δυνάμεις αυτό το παιχνίδι.

Ήταν στο 87’ τελείωνε το παιχνίδι, ήμουν πολύ κουρασμένος εγώ, πιστεύω και όλη η ομάδα.

Την στιγμή που πλασάρω δεν βλέπω ότι η μπάλα πάει στο τέρμα.

Όταν σηκώνομαι την είδα.

Και οι φίλαθλοι ήταν αριστερά, εγώ φεύγω δεξιά.

Λόγω κούρασης αντέδρασα έτσι, έβλεπα την ομάδα κι ένας έτρεχε δεξιά, ένας αριστερά, εντάξει τι να πεις;

Τρία λεπτά πριν το τέλος να έχεις 1-0 τον Άγιαξ στο Άμστερνταμ είναι κάτι που δεν το πίστεψε κανείς.

Πιστεύω πως αυτό είναι το πιο σπουδαίο γκολ της καριέρας μου.

Δεν ξέρω αν είναι το πιο όμορφο, αλλά πιστεύω το πιο σπουδαίο που έγραψε ιστορία”.

Κριστόφ Βαζέχα