Αποσπάσματα από την Μικρασιατική Εκστρατεία

”Και προχωρούν και προχωρούν. Ροκανίζουν την ξερή κουραμάνα χωρίς δυσφορίαν και πίνουν από τους βούρκους που κυλιούνται τα βουβάλια χωρίς αηδίαν. Κανείς δεν λογαριάζει τας κακουχίας του σώματος.

Η ψυχή ευεκτεί, η ψυχή ευτυχεί, η ψυχή θεοποιείται!

Σπεύδουν με τραγούδια ή με ξάστερη, με σοβαράν σιωπήν στο καθήκον.

Ιερά αφοσίωσης.

Φωτεινή συνείδησης του χρέους.

Πλήρης επίγνωσης της μεγάλης αποστολής.

Βαθειά συναίσθησις των υψηλών υπηρεσιών προς την πατρίδα, προς τον πολιτισμόν. Συγκινούσα ταπεινοφροσύνη…

Γελούν, γλεντούν, θορυβούν, τυρβάζουν ωσάν δια να καταπνίξουν την εγωιστικήν κραυγήν του έργου των, το οποίον διαλαλεί ανά τις εκτάσεις της Μικράς Ασίας με τον δούπον του λάλου τηλεβόλου και με τον τριγμόν του ακαμάτου αραμπά, διαλαλεί:

-<< Είνε αυτοί ακριβώς που ανέμενεν η Φυλή! Είνε αυτοί για τους οποίους διψούσεν η Ιστορία! Είνε αυτοί!…>>

Ανεβασμένος εις ένα μικρό ύψωμα (…) παρακολουθώ τα διερχόμενα Σώματα, τας συρομένας εφοδιοπομπάς. Πόσον είνε ευχάριστον και μεγαλειώδες να παρακολουθή τις την Ιστορίαν διερχόμενην! Είνε περιττά όσα αισθάνεται. Είνε περιττά όσα φαντάζεται. Αρκούν τόσον πολύ και τα πιο μικρά από τα όσα βλέπει!…

Μια μικρή ελληνική σημαία κυματίζει επάνω από το ασπίδιον του διερχομένου τηλεβόλου. Γέρνει λίγο, και ο σκονισμένος πυροβολητής σπεύδει να την ανορθώση!

Αθανάς, Γ.(2014). Εκστρατεία Σαγγάριου.

Ένας δημοσιογραφικός αίνος και θρήνος (Ανταποκρίσεις από το μέτωπο της Μικράς Ασίας). Ναύπακτος: Ίδρυμα Γεωργίου και Μαρίας Αθανασιάδη-Νόβα, σ.108-109

Φωτογραφία : Εθνικό Ιστορικό Μουσείο. Διάβαση βαρέως πυροβολικού από πρόχειρη γέφυρα στον Γάλλο ποταμό