”Το ντεμπούτο μου στην Serie A, Ρόμα-Τορίνο.

Προηγούμαστε 3 – 1, δύο γκολ από τον Κασάνο και ένα φανταστικό γκολ από τον Ντανιέλε Ντε Ρόσι, τότε ήταν πολύ νέος.

Σχεδόν στο τέλος, ο κύριος Capello με ψάχνει και μου λέει ‘Άλλαξε, είναι η σειρά σου”.

Δεν έχω χρόνο να νιώσω όλα τα συναισθήματα που φανταζόμουν σαν παιδί, γιατί μέσα σε δευτερόλεπτα βρίσκομαι να δίνω το χέρι στον Emerson και να πατάω για πρώτη φορά στο Ολίμπικο ως παίκτης.

Μπαίνω μέσα για τα τρία λεπτά των καθυστερήσεων αλλά δεν μπορώ να αγγίξω ούτε μια φορά την μπάλα.

Έρχεται σε μένα ο διαιτητής Πιερί και μου λέει… ”Μείνε ήρεμος, όσο δεν αγγίζεις την μπάλα, δεν σφυρίζω”.

Το παιχνίδι διαρκεί ενάμιση λεπτό περισσότερο από το αναμενόμενο, αγγίζω την πρώτη μου μπάλα στη Serie A και ακούω τα τρία τελευταία σφυρίγματα.

Δύσκολο να ξεχάσεις μια τέτοια κίνηση.

Δεν μπορώ να ξεχάσω εκείνη τη μέρα”.
Αυτή είναι η ιστορία του ντεμπούτου του Alberto Aquilani στην Serie A τον Μάιο του 2003.
Υπάρχουν άνθρωποι, στιγμές, αισθήσεις, που θα μείνουν για πάντα αποτυπωμένες στο μυαλό του Αλμπέρτο, σίγουρα, ένας άνθρωπος που δεν θα ξεχαστεί ποτέ, είναι αυτός ο υπέροχος άνθρωπος, με την σφυρίχτρα στο στόμα, που του επέτρεψε να αγγίξει την πρώτη μπάλα στην Serie A, ο Titiano Pieri από τη Γένοβα!