Ο Gheorghe Hagi έφτασε στην Γαλατασαράι το 1996, σε ηλικία 31 ετών, μετά από μια δύσκολη θητεία στην Βαρκελώνη.
Παρά τις αρχικές αμφιβολίες του Τύπου με φήμες που τον ήθελαν να είναι 35 ετών ο Ρουμάνος άφησε αμέσως τις εμφανίσεις του να μιλήσουν.
Σκόραρε στο ντεμπούτο του κόντρα στην Βάνσπορ, δύο γκολ στη νίκη με 2-1 και έτσι ξεκίνησε μια από τις πιο εμβληματικές καριέρες στην ιστορία του τουρκικού ποδοσφαίρου.
Στην πρώτη του σεζόν πέτυχε 14 γκολ σε 30 αγώνες πρωταθλήματος, συνεισφέροντας καθοριστικά στον τίτλο που η Γαλατασαράι κατέκτησε με διαφορά οκτώ βαθμών από την Μπεσίκτας.
Χαρακτηριστικό της αξίας του ήταν και το βραβείο «Ασίστ Κραλ» (κορυφαίος ασίστ της 1. Lig), ενώ συνέβαλε τα μέγιστα στα 37 γκολ του Χακάν Σουκούρ — αριθμός που τον έκανε τον κορυφαίο σκόρερ της Ευρώπης εκείνη τη χρονιά.
Ο ίδιος ο Σουκούρ τον χαρακτήρισε απλά «ιδιοφυΐα».
Η δεύτερη σεζόν έφερε έναν ακόμη τίτλο, αυτή τη φορά με τέσσερις βαθμούς μπροστά από τη Φενερμπαχτσέ.
Ο Χάτζι ήταν λιγότερο εντυπωσιακός από πλευράς αριθμών— οκτώ γκολ — αλλά παρέμεινε αποφασιστικός παράγοντας στις επιτυχίες με σημαντικα γκολ, όπως ένα εκπληκτικό φάουλ στη νίκη 3-2 επί της Μπεσίκτας.
Η σεζόν 1998/99 ήταν ίσως η πιό εντυπωσιακή από άποψη ατομικής έκφρασης.
Σκόραρε από τα 30 μέτρα μόλις στο πεντάλεπτο της πρεμιέρας, ενώ κόντρα στη Μπουρσάσπορ έδειξε την πλήρη γκάμα των ικανοτήτων του — στροφή 360° στον αντίπαλο και τσίμπημα της μπάλας στη απέναντι γωνία.
Το γκολ κόντρα στη Καραμπούκσπορ τον Οκτώβριο του 1998 θεωρείται ένα από τα καλύτερα της καριέρας του: έκοψε μέσα από τα αριστερά, ξεπέρασε δύο αντιπάλους και κρέμασε τον τερματοφύλακα, χωρίς καν να σηκώσει το κεφάλι του.
Η πιο επιτυχημένη σεζόν ήρθε το 1999/2000.
Εκτός από έναν ακόμη εγχώριο τίτλο, ο Χάτζι πρωταγωνίστησε στην πορεία της Γαλατασαράι μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου UEFA στην Κοπεγχάγη, παίζοντας σε όλα τα ματς πλην ενός. Σκόραρε κόντρα στην Μπορούσια Ντόρτμουντ και ήταν καθοριστικός στην πρόκριση επί της Λιντς.
Στον τελικό κόντρα στην Άρσεναλ αποβλήθηκε αφού έσπρωξε τον Τόνι Άνταμς, αλλά η ομάδα του νίκησε 4-1 στα πέναλτι.
Λίγο αργότερα, στο UEFA Super Cup κόντρα στη Ρεάλ Μαδρίτης, παρουσίασε ένα από τα πιο αξέχαστα στιγμιότυπα της καριέρας του με θύμα τον Ρομπέρτο Κάρλος.
Στην τελευταία του σεζόν με τη Γαλατασαράι, σκόραρε 11 γκολ στο πρωτάθλημα και ξεχώρισε στο Champions League με ένα εκπληκτικό γκολ κόντρα στον Φαμπιέν Μπαρτέζ. Παρά την απουσία τίτλου — μοναδική φορά στα πέντε του χρόνια — αποχώρησε με δύο γκολ και μια ασίστ στο τελευταίο παιχνίδι κόντρα στη Τραμπζόνσπορ, σε ένα συγκινητικό αντίο.
Ο “Μαραντόνα των Καρπαθίων” συνολικά κατέγραψε 51 ασίστ σε πέντε σεζόν, τέσσερα πρωταθλήματα Τουρκίας, ένα Κύπελλο UEFA και ένα UEFA Super Cup. Η θητεία του ως προπονητής δεν ήταν εξίσου επιτυχημένη, αλλά αυτό δεν μειώνει ούτε ελάχιστα τη κληρονομιά που άφησε ως ποδοσφαιριστής.
Για πολλούς, παραμένει απλά ο καλύτερος που έχει φορέσει ποτέ τη φανέλα της Γαλατασαράι.
