Αναμνήσεις από την Παλαιά και Νέα Φώκαια.
Ήταν πόλεις με Ελληνικό πληθυσμό κατά
το πλείστον.
Η Π. Φώκαια με 12.000 κατοίκους, 9.000 Έλληνες και 3.000 Τούρκους.
Η Ν. Φώκαια με 7.500 κατοίκους, 6.500 Έλληνες και 1.000 Τούρκους.
Ο κόσμος μιλούσε μόνο Ελληνικά, ακόμα κι οι Τούρκοι.
Είχε σχολεία, εκκλησίες και πολλά ξωκλήσια.
Μητροπολιτικός ναός ήταν η Αγία Ειρήνη.
Άλλη μεγάλη εκκλησία ήταν η Αγία Τριάδα, ο Άγιος Νικόλαος κι ο Άγιος Κωνσταντίνος βορεινά.
Την εκκλησία της Αγίας Τριάδας την έχτισαν
οι εργάτες των αλυκών.
Εκεί κάνανε μεγάλο πανηγύρι 7 ημερών.
Παίζαν ντόπιοι οργανοπαίχτες βιολιά, ούτια, σαντούρια, οργανάκι (λατέρνα), τύμπανα.
Ήταν μια ζωή νοικοκυρεμένη έως ότου όλα άλλαξαν, ήρθε η καταστροφή τον Ιούνιο του 1914.
Αρχαία ιωνική πόλη, χτισμένη σε χερσόνησο στον βόρειο μυχό του κόλπου της Σμύρνης.
Ιδρύθηκε από Ίωνες αποίκους και εξελίχθηκε σε μεγάλη ναυτική και εμπορική δύναμη, ιδρύοντας αποικίες όπως η Μασσαλία (Μασσαλία της Γαλλίας), το Εμπόριο (Ισπανία) και η Ελέα (Ιταλία).
Στη νεότερη ιστορία, αποτελούσε μια ακμάζουσα ελληνική κωμόπολη με έντονη οικονομική δραστηριότητα.
Τον Ιούνιο του 1914, η Παλαιά Φώκαια υπέστη μια από τις πρώτες βίαιες επιθέσεις (σφαγή) κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, με αποτέλεσμα τον ξεριζωμό του ελληνικού πληθυσμού, ο οποίος κατέφυγε κυρίως στη Λέσβο.
Σήμερα ονομάζεται Eski Foça (Εσκί Φότσα) και είναι γνωστή για το γραφικό της λιμάνι και τα ερείπια του αρχαίου τείχους, αποτελώντας τουριστικό προορισμό.
