Στις 14 Φεβρουαρίου 1891 έγινε ένα περιστατικό που οδήγησε στην εφεύρεση της εσχάτης των ποινών.
Ο επιθετικός της Στόουκ Λιούις Μπάλχαμ ενώ είχε πιάτο όλη την αντίπαλη εστία και εξουδετερωμένο τον τερματοφύλακα
της Νοτς Κάουντι βλέπει έναν αντίπαλο αμυντικό να παρεμβαίνει στο σουτ του και αποκρούει την μπάλα με τα χέρια.
Παρά τις έντονες διαμαρτυρίες προς τον διαιτητή ότι το γκολ έπρεπε να μετρήσει εκείνος δίνει απλό φάουλ στο σημείο που έγινε το χερί αφού εκείνη την εποχή δεν υπήρχε η εκτέλεση πέναλτι ούτε η αποβολή του αντιπάλου για τη συγκεκριμένη ενέργεια.
Την επομένη του αγώνα άνθρωποι της Στόουκ πήγαν κατευθείαν στα γραφεία της Αγγλικής Ομοσπονδίας (FA) για διαμαρτυρία.
Το αποτέλεσμα του παιχνιδιού δεν γίνονταν να αλλάξει όμως οι άνθρωποι της ομοσπονδίας θορυβημένοι με το γεγονός άρχισαν να συσκέυτονται για τρόπους αποφυγής στο μέλλον παρόμοιων φάσεων.
Η λύση ήρθε από έναν Ιρλανδό τον Ουίλιαμ ΜακΚρούμ, μέλλος της ομοσπονδίας και πρώην τερματοφύλακα.
Η πρόταση του ήταν σε περιπτώσεις φάουλ κοντά στην εστία -αφού τότε δεν υπήρχε οριοθετιμένη περιοχή- ο επιτηθέμενος αντί να εκτελεί φάουλ απέναντι σε τοίχος αντιπάλων και
τον τερματοφύλακα να εκτελεί ένα φάουλ στο οποίο να έχει περισσότερες πιθανότητες να σκοράρει.
Σε αυτό το φάουλ η μπάλα θα στήνεται 12 γιάρδες (ή 11μέτρα) από την γραμμή της εστίας και αντίπαλος θα είναι μόνο ο τερματοφύλακας.
Το πρώτο πέναλτι εκτελέστηκε μερικούς μήνες αργότερα στο παιχνίδι Γουλβς-Άριγκτον, στις 14 Σεπτεμβρίου του 1891.
Πληροφορίες: Why football played 11 against 11
