«Το ποδόσφαιρο είναι καθρέφτης της κοινωνίας αλλά και της πολιτικής ακόμη.

Πολλές μεγάλες ομάδες του παρελθόντος, όπως η Παρτιζάν, η Στεάουα, η Λέγκια Βαρσοβίας αλλά και αργότερα η Σεντ Ετιέν, η Μίλαν και η Μαρσέιγ, διακρίθηκαν επειδή είχαν πολιτικό βάρος.

Όταν βλέπεις τον τρόπο παιχνιδιού μιας ομάδας μπορείς να διακρίνεις χαρακτηριστικά του λαού, αλλά ακόμη και επιμέρους στοιχεία μιας τοπικής κοινωνίας.

Παρατηρήστε τον Ιωνικό.

Προέρχεται από μια περιοχή που είναι μικροαστική.

Όταν αγωνίζεται με μεγάλες ομάδες παίζει το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι».

Ο Γιάτσεκ Γκμοχ, με κοινωνιολογική διάθεση, εξηγούσε στους δημοσιογράφους της εποχής την άποψη του για το ποδόσφαιρο αλλά και για την ομάδα του, τον Ιωνικό.

Τον διαστημικό Ιωνικό του 1997-1998, που είχε φτάσει να έχει 7/7 στο πρωτάθλημα, χωρίς καν να δεχτεί γκολ!

Όσοι έζησαν αυτή την ομάδα στη Νίκαια σίγουρα θυμούνται ακόμα τα κατορθώματά της.

Ο δύο φορές πρωταθλητής Ελλάδας (με ΠΑΟ και ΑΕΛ) δεν κατάφερε να κάνει το θαύμα, πώς θα μπορούσε άλλωστε, αλλά η ομαδάρα του Μπρούστερ, του Αφάς, του Φρούσου, του Αντρεόλι, του Οφρυδόπουλου, του Νταρακλίτσα (ή Νταρακλίτση) και των υπόλοιπων, τερμάτισε 5η, εξασφαλίζοντας την έξοδο στην Ευρώπη.