“Στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Νότιας Αφρικής σε είδα από μακριά, αλλά δεν είχα το θάρρος να σε πλησιάσω.

Είμαι ντροπαλός, ακόμη κι αν δεν φαίνεται πάντα.

Ξαφνικά εγώ, ο αρχηγός της Ακτής Ελεφαντοστού και παίκτης της Τσέλσι ένιωσα σαν μικρό παιδί μπροστά στον Θεό μου.

Μίλησα μαζί σου μόνο για δέκα δευτερόλεπτα, αλλά ήταν σαν να σε γνώριζα από πάντα.

Υπήρξες σύμβολο, πρότυπο και η γλώσσα του ποδοσφαίρου, γεμάτος ζωή, τόλμη και ελευθερία.

Πλέον θα πρέπει να μάθουμε να αγαπάμε το ποδόσφαιρο χωρίς εσένα.

Πάντα ήθελα να είμαι ο Μαραντόνα!

Αγάπησα το ποδόσφαιρο μαζί του.

Το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986 το αγαπημένο μου.

Κατέληξα να καταστρέψω τις βιντεοκασέτες με τα παιχνίδια σου, γιατί τα παρακολούθησα εκατοντάδες φορές.

Η πρώτη φανέλα που είχα ήταν της Αργεντινής, μου την έφερε ο θείος μου από ένα τουρνουά στη Νότια Αμερική.

Στο γήπεδο, έλεγα στους φίλους μου να με φωνάζουν “Ντιέγκο”. Η φανέλα της Αργεντινής ήταν το δεύτερο δέρμα μου για πολύ καιρό, την κουβαλάω ακόμα σαν ένα μεγάλο θησαυρό.

Έδινες την εντύπωση ότι ήσουν πάντα παιδί στο γήπεδο, εφαρμόζοντας τους νόμους των ενηλίκων.

Ένα παιδί που ποτέ δεν μεγάλωσε.

Όταν έχασες στον τελικό του Μουντιάλ του 1990 έκλαψα μαζί σου.

Ράγισε η καρδιά μου που σε είδα λυπημένο, μετά από όλη την ευτυχία και τη χαρά που μας έδωσες.

Ήταν άδικο για σένα.

Όταν προκριθήκαμε στο Παγκόσμιο Κύπελλο με την Ακτή Ελεφαντοστού το 2005, έκλαψα και σε σκέφτηκα.

Επιτέλους, θα κατάφερνα, όπως εσύ, το είδωλο μου, να αγωνιστώ σε ένα Μουντιάλ.

Μου ήρθαν αναμνήσεις από τα παιδικά μου χρόνια, με την φανέλα της Αργεντινής.

Το πιο αστείο είναι ότι το πρώτο μου παιχνίδι ήταν εναντίον της Αργεντινής, και σκόραρα.

Σε είδα από μακριά, αλλά δεν μπόρεσα να πλησιάσω.

Επιτέλους σε γνώρισα το 2018, στο Παγκόσμιο Κύπελλο.

Περιττό να πω ότι ήταν η καλύτερη μέρα της καριέρας μου.

Θα θυμάμαι πάντα να μου λες…

“Ντρογκμπά, εσύ είσαι μια βόμβα!”

Αυτή ήταν η χρυσή μου μπάλα, αυτά τα λόγια απο σένα.

Αντίο Ντιέγκο, σ’ αγαπώ πολύ. “

Ντιντιέ Ντρογκμπά