Ο Κουκλουτζάς βρισκόταν ανατολικά της Σμύρνης σε απόσταση 5 χλμ.

Ανήκε στον δήμο του Μπουρνόβα.

Η περιοχή του χωριού ήταν κάποτε καλυμμένη με κήπους.

Οι παλαιότεροι κάτοικοι της περιοχής κατοικούσαν στην πλαγιά του λόφου.
Πριν την καταστροφή της Σμύρνης, στην περιοχή ζούσαν πολλοί Έλληνες, οι οποίοι ήταν απόγονοι μεταναστών από τα Κύθηρα και την Πελοπόννησο που κατέφυγαν εκεί μετά τα Ορλωφικά.
Ο οικισμός κατά καιρούς από το 1770 κατοικείτο από έναν αριθμό ανθρώπων που κυμαινόταν ανάμεσα στους 1000 έως 5000 Έλληνες
Το πρώτο όνομα του οικισμού στην αρχαιότητα ήταν Οπαίον ακόμη και Κορυφάσιον.
Το όνομα Κουκλουτζάς σημαίνει μυρωμένο, εύοσμο βουνό.

Κατά την εποχή του Βυζαντίου ονομαζόταν Κουκουλός (Kokluca ). Η ονομασία αυτή άλλαξε σε Κουκουλουζέ .Σήμερα λέγεται Αλτιν νταγκ.

Η τουρκική λέξη Altindağ σημαίνει το χρυσό βουνό και πιστεύεται ότι το έδωσαν οι Τούρκοι κάτοικοι, όταν μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή θεωρήθηκε ότι οι ντόπιοι Έλληνες και οι στρατιώτες είχαν θάψει εκεί θησαυρούς κατά την αναχώρηση τους…
Οι εκκλησίες τους ήταν του Απόστολου Πέτρου και Παύλου (ανεγέρθηκε το έτος 1765), το παρεκκλήσι του Αγίου Ιωάννη, του Αη Γιώργη του Κρίνου, καθώς και η Αγία Αναστασία.
Είχε διώροφο σχολείο με δημοτικό αρρένων και θηλέων ξεχωριστά και νηπιαγωγείο με 118 μαθητές.
Το 1813 λειτούργησε ελληνικό τυπογραφείο με το όνομα ”Ερμής”.
Οι κάτοικοι του Κουκλουτζά ήταν γεωργοί και μαουνιέρηδες

Έβγαζαν καπνά, σταφύλια, κρασί, ελιές, μήλα, αχλάδια, σύκα, μουριές, και έκτρεφαν και μεταξοσκώληκες.
Κατά τα γεγονότα του 1922, οι νέοι του χωριού αντιστάθηκαν στους Τούρκους προκειμένου να διαφύγουν οι συμπολίτες τους, με αποτέλεσμα να δολοφονηθούν όλοι…
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, οι Έλληνες της συνοικίας κατέφυγαν ως πρόσφυγες στην Ελλάδα και κάποιοι εξ αυτών εγκαταστάθηκαν στη Θεσσαλονίκη, όπου δημιούργησαν τη συνοικία Εύοσμος-Νέος Κουκλουτζάς…

Σταύρος Π. Καπλάνογλου