”Ο Σεμπαστιάνο Ρόσι ήταν εντελώς τρελός.
Ένας άντρας ύψους δύο μέτρων, με μέγεθος ντουλάπας, με μια ανεξήγητη εμμονή, πριν από τους αγώνες, κατά τη διάρκεια της προθέρμανσης, κανείς δεν επιτρεπόταν να περάσει πίσω του.
Οι κανόνες του το απαγόρευαν αυστηρά…
«Είναι κακή τύχη, κάτι τέτοιο θα ήταν σαν να βάζαμε αυτογκόλ».
Στο Μιλάνο, όλοι γνωρίζαμε την αδυναμία του, αλλά σίγουρα δεν το λέγαμε στους αντιπάλους μας.
Ούτε καν στον Άντζελο Περούτσι, που ήρθε να παίξει εναντίον μας.
Στο Σαν Σίρο, υπήρχε ένα μικρό γυμναστήριο όπου οι δύο ομάδες ζεσταίνονταν μαζί.
Ο Ρόσι έκανε μια άσκηση με τον προπονητή μας, με την πλάτη του ακουμπισμένη στον τοίχο, από τον οποίο δεν κουνήθηκε ποτέ.
Η μπάλα έπεσε από το χέρι του και έπρεπε να κάνει δύο βήματα μπροστά για να την «πιάσει».
Αλλά ακριβώς τότε, είδε τον Περούτσι να πλησιάζει.
Περπατούσε ήρεμα, στοχεύοντας να πασάρει πίσω του.
Ο Σέμπα αγνόησε εντελώς τα πάντα και, για να του μπλοκάρει το δρόμο, τον χτύπησε με ένα τρομερό backhand.
Ακούστηκε ο θόρυβος, και μετά ακούστηκαν αυτά τα λόγια:
«Πήγαινε απο κάπου αλλού, κανείς δεν μπορεί να περάσει απο εδώ».
Ο μόνος λόγος που δεν υπήρξε αντίδραση ήταν επειδή ο Περούτσι κατάλαβε ότι οι τρελοί είναι ανίκητοι.
Αντρέα Πίρλο
