”Σίγουρα όταν έφευγα για τη Βαρκελώνη δεν ήμουν πολύ χαρούμενος επαγγελματικά και περνούσα μια πολύ δύσκολη και λεπτή στιγμή με τη σύζυγό μου Βαλεντίνα.
Τα πράγματα πήγαιναν από το κακό στο χειρότερο, κυρίως επειδή έλειπα συνέχεια από το σπίτι και υπήρχαν πολύ λίγες περιστάσεις για να είμαστε μαζί.

Είχαμε πάρει ένα όμορφο σπίτι στο Γκάβα, που κοίταζε πάνω από την όμορφη θάλασσα της Βαρκελώνης αλλά δεν ήμουν ποτέ εκεί, παρά μόνο το βράδυ όταν επέστρεφα από την προπόνηση και η γυναίκα μου Βαλεντίνα ήταν μόνη, σε μια εντελώς νέα πόλη.
Κι όμως εκείνη την εποχή δεν έδινα σημασία στην ταλαιπωρία της γυναίκας μου, γιατί ήμουν αφηρημένος από επαγγελματικές δεσμεύσεις.
Ίσως ήμουν πολύ ρηχός ως άνθρωπος.
Ποτέ δεν σταμάτησα να συζητώ μαζί της, για να δω αν όλα ήταν εντάξει.

Αλλά ήμουν σίγουρος ότι όλα μπορούσαν να διορθωθούν μόνο με την πάροδο του χρόνου.
Αντ’ αυτού ήταν η αρχή μιας βαθιάς κρίσης, έτσι βρέθηκα σε μια μεταφυσική εφιαλτική κατάσταση…

Εγώ και η γυναίκα μου στη Βαρκελώνη, μετά από τόσα χρόνια σχέσης και αξέχαστες στιγμές που ζήσαμε μαζί.
Εξωπραγματική και πολύ δύσκολη κατάσταση για μένα.
Το κεφάλι μου πήγαινε αλλού, προσπαθώντας να κατανοήσω και να λύσω την κατάσταση μου με τη Βαλεντίνα, έτσι στο γήπεδο ήμουν όλο και πιο αφηρημένος, αδυνατώντας να ξαναβρώ τον εαυτό μου.
Μιλάω με τον Γκατούζο, στον οποίο είχα μεγάλη εμπιστοσύνη και ήξερα ότι είχε στενές σχέσεις με τον Γκαλιάνι.
Του είπα ότι θέλω να έρθω πίσω στην Ιταλία και να παίξω για μια σπουδαία ομάδα όπως η Μίλαν, να πάρω πίσω τη ζωή μου με τη Βαλεντίνα και να προσπαθήσω να σώσω το γάμο μου.
Πήγε καλά και τελικά την πρώτη Ιουνίου υπήρξε επιβεβαίωση της μεταγραφής μου από την Μπαρτσελόνα στο Μιλάνο.
Αν είχα μείνει στη Βαρκελώνη, που σε ποδοσφαιρικό επίπεδο δεν με πείραζε καθόλου και δεν είχα επιστρέψει στη Μίλαν κοντά στο σπίτι μου, για να κερδίσω πίσω τη Βαλεντίνα, πιθανότατα σήμερα ο γιος μας Ρικάρντο δεν θα είχε γεννηθεί ποτέ.

Ειλικρινά και μόνο που το σκέφτομαι ανατριχιάζω.
Αυτό με κάνει να λέω ότι μερικές φορές σε συγκεκριμένες καταστάσεις οι επιλογές καρδιάς είναι πολύ πιο σημαντικές από τις επαγγελματικές.
Ευτυχώς επέλεξα με την καρδιά μου εκείνη τη φορά. “
Τζιανλούκα Τζαμπρότα