«Η επιλογή να εγκαταλείψω την εθνική ομάδα στα τριάντα μου για να αφοσιωθώ ολοκληρωτικά στην Ρόμα περιγράφει καλά την σχέση μου με τον σύλλογο και την πόλη. Σπιτική σχέση, ίσως η σωστή λέξη.

Συμβιωτική, προτείνει ένας φίλος που γνωρίζει πολλά.

Ναι, η ιδέα της συμβίωσης μεταξύ εμού και του φυσικού μου περιβάλλοντος αποτυπώνει την πραγματικότητα των πραγμάτων.

Η Ρώμη αναγνωρίζεται παγκοσμίως ως η ομορφότερη πόλη στον κόσμο, αλλά η επιθυμία μου γι’αυτήν πηγάζει σε μεγάλο βαθμό από την απάρνηση.

Δεν μπορώ να ταξιδέψω και να περπατήσω εκεί όπως θα ήθελα.

Από τότε που αναγκάστηκα να μετακομίσω από τη Βία Βετουλόνια στην Καζάλ Παλόκο επειδή οι φετιχιστές οπαδοί έκλεβαν τα χαλιά της πολυκατοικίας.

Η ελευθερία κινήσεών μου έχει περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό.

Δεν παραπονιέμαι, είναι το τίμημα που πληρώνω για όλη την αγάπη που έχω λάβει και συνεχίζω να λαμβάνω και είναι μεγάλη αυτή η αγάπη».

Φραντσέσκο Τόττι