“Ήρθα στη Νάπολι για να πραγματοποιήσω το όνειρό μου να παίξω δίπλα στον Ντιέγκο.
Με ήθελαν και στην Γαλλία, στην Τορίνο, στην Μίλαν, στην Ρεάλ Μαδρίτης, αλλά ήθελα να παίξω στη Νάπολι…
Απλώς λυπάμαι που κερδίσαμε λιγότερα από όσα μπορούσαμε.
Ο Φερλαίνο ήταν ένας μεγάλος πρόεδρος που είχε το θάρρος να τολμήσει και να αντιμετωπίσει τον Μαραντόνα, μετά ανέλαβε εμένα και τον Αλεμάο, αλλά δυστυχώς δεν έδωσε συνέχεια στο έργο, υπήρχε το όριο για τους ξένους, ίσως έπρεπε να επιμείνουμε όπως οι περισσότεροι.
Η ιταλική αγορά εν ολίγοις, δεν είχε τζίρο και ως εκ τούτου ήμασταν μια ομάδα δεκατριών, δεκατεσσάρων παικτών.
Ο Ντιέγκο ήταν εκεί, ο Φονσέκα ήρθε μετά, αλλά οι άλλοι έψαχναν να έχουν μεγαλύτερο πάγκο».
Ένας απο τους πιο δυνατούς σέντερ φορ των 80s και το τρίτο στοιχείο των MaGiCa, Μαραντόνα – Τζιορντάνο – Καρέκα, μιας τρομερής επιθετικής τριάδας της Νάπολι στα χρυσά χρόνια.
Σωματικά ισχυρός, γρήγορος στην εκτέλεση, ικανός στο να χτυπάει με τα δύο πόδια και να στέλνει την μπάλα στα δίχτυα, πέρασε έξι σεζόν με τους Ατζούρι με 96 γκολ, αποφασιστικά για την κατάκτηση ενός σκουντέτο, ενός Σούπερ Καπ και ενός Κυπέλλου UEFA.
Antônio de Oliveira Filho, για όλους ‘Careca’
