“Μια από τις καλύτερες αναμνήσεις για τον Πρόεδρο Μπερλουσκόνι;

Στην Βαρκελώνη, ο πρώτος τελικός του Κυπέλλου Πρωταθλητριών απο την επική καριέρα του.

Ήμασταν στο λεωφορείο, δεν μπορούσαμε να πλησιάσουμε την κεντρική είσοδο του σταδίου λόγω της λαοθάλασσας ​των οπαδών της Μίλαν που είχαν φτάσει στην Ισπανία…

Ογδόντα χιλιάδες κόσμος στο γήπεδο και ο Μπερλουσκόνι στράφηκε προς στην ομάδα και σχολίασε…

”Αν χάσουμε, θα γίνει η πιο πολυσύχναστη κηδεία όλων των εποχών.”
Έχω άπειρη ευγνωμοσύνη γι’ αυτόν σαν πρόεδρο, αλλά κυρίως σε έναν ειρωνικό, πιστό, έξυπνο, ειλικρινή άνθρωπο, θεμελιώδη στην περιπέτειά μου ως ποδοσφαιριστής πρώτα και μετά ως προπονητής.

Μόνο ευχαριστώ εχω για τον πρόερδο!
Η Μίλαν πρέπει να παίζει πάντα με δύο επιθετικούς.

Ενδεχομένως και με τρεις, αλλά τουλάχιστον δύο οπωσδήποτε» έλεγε μονίμως ο Καβαλιέρε.

Το πρόβλημα είναι ότι ο «Καρλέτο» έπαιζε το «χριστουγεννιάτικο δέντρο», δηλαδή το 4-3-2-1, οπότε ο πρόεδρος θα έμενε παραπονεμένος.

Μέχρι που βρέθηκε η λύση.

«Ελεγα πάντα στον Κακά στα πρώτα 10-15 λεπτά να παίζει λίγο πιο μπροστά, στην επίθεση, και μετά να πάει στον κανονικό του χώρο.

Ετσι ήμασταν όλοι ικανοποιημένοι.

Ο Μπερλουσκόνι νόμιζε ότι παίζαμε όπως έλεγε, εγώ έπαιζα το σύστημα μου, η ομάδα έπαιζε όπως έπρεπε».

Κάρλο Αντσελότι