Κάποιοι Αρκάδες φτωχοί, προσήλθαν στους Πέρσες και ζήτησαν εργασία.

Τους παρουσίασαν στον Ξέρξη, ο οποίος συνήθιζε να παίρνει ο ίδιος πληροφορίες.

Τους ρωτά λοιπόν:

“Τι κάνουν οι Έλληνες;”

“Παρακολουθούν τους γυμνικούς και ιππικούς αγώνες που διεξάγονται τώρα στην Ολυμπία”, απαντούν εκείνοι.

“Και ποιο είναι το έπαθλο για τους νικητές;” ρωτά ο Ξέρξης.

“Τους δίνουν ένα στεφάνι απο κλαδί ελιάς”, αποκρίνονται ξανά οι Αρκάδες.
Όταν λοιπόν ο Τριτανταίχμης, υιός του Αρταβάνου, άκουσε ότι το έπαθλο δεν ήταν χρήματα, αλλά μόνο ένα στεφάνι , δεν συγκρατήθηκε , σηκώθηκε και παρουσία όλων φώναξε προς τον Μαρδόνιο το περίφημο…
“ΠΩ! ΠΩ! Μαρδόνιε, εναντίων ποιων ανδρών μας έφερες να πολεμήσουμε, οι οποίοι δεν αγωνίζονται για χρήματα, αλλά για την αρετή;”
[ “Παπαί, Μαρδόνιε, κοίους ἐπ᾽ ἄνδρας ἤγαγες μαχησομένους ἡμέας, οἳ οὐ περὶ χρημάτων τὸν ἀγῶνα ποιεῦνται ἀλλὰ περὶ ἀρετῆς.” ]
-Ηροδότου Ιστορία, 8, 26-27 “ΟΜΗΡΟΣ”