“Στο τέταρτο παιχνίδι του τελικού του πρωταθλήματος του 1998 ήμασταν μπροστά με 2-1 νικές στη σειρά και 13 πόντους μπροστά στα μέσα του δευτέρου ημιχρόνου.
Είχαμε το παιχνίδι και το πρωτάθλημα στο χέρι.
Κοίταξα τον Σάσα Ντανίλοβιτς προσπαθώντας να εντοπίσω μια χειρονομία ή μια έκφραση αποθάρρυνσης, αδυναμίας.
Αντίθετα τον είδα αναίσθητο και ψυχρό, πιο ήρεμο από μένα.
Στο τέλος, η Virtus κέρδισε και πήγαμε στον μοιραίο πέμπτο αγώνα με το αποτέλεσμα που έμεινε στην ιστορία.
Χρόνια αργότερα, όταν ήμουν στην Α2 με το Pesaro και παίζαμε τον τελικό για άνοδο στην Παβία, σε ένα απερίγραπτο παιχνίδι όλα πήγαιναν στραβά, έτυχε να σκεφτώ αυτή την εικόνα του Σάσα.
Έτσι σταμάτησα σε ένα τάιμ άουτ για να ξεδιψάσω χωρίς να πω τίποτα.
Ήμουν περίεργα ήρεμος και χαλαρός και μετέδωσα αυτή τη στιγμή γαλήνης στους συμπαίκτες μου.
Ηθικό δόγμα, κερδίσαμε τον αγώνα και πήγαμε στην Serie A.
Ως λάτρης της αρχαίας ιστορίας, όταν σκέφτομαι εκείνα τα παιχνίδια, η Βίρτους μου θυμίζει τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Μία ομάδα δομημένη, οργανωμένη και πειθαρχημένη, έτοιμη να κερδίσει τον πόλεμο.
Η Φορτιτούντο ήταν η Καρχηδόνα, ένα οχυρό που απαρτιζόταν από γενναίους και υπερήφανους άνδρες.
Εγώ ήμουν ο Αννίβας, ένας στρατηγός ενώ ο Ντανίλοβιτς ήταν ο Καίσαρας Αύγουστος, ένας μεγάλος αυτοκράτορας.
Προφανώς μιλάω μεταφορικά, γιατί ο Καίσαρας γεννήθηκε 150 χρόνια μετά τον Αννίβα.
Η Φορτιτούντο κι εγώ κερδίσαμε πολλές μάχες, αλλά όχι τον πόλεμο”.
Κάρλτον Μάγερς
”Δεν θα ήμουν ο Σάσα αν ο Κάρλτον δεν ήταν εκεί.
Ο Μάϊερς δεν θα ήταν ο ίδιος παίκτης αν δεν είχε προκαλέσει τον Ντανίλοβιτς
Δεν υπήρχε αγάπη μεταξύ μας, αλλά πάντα υπήρχε σεβασμός.
Ο Κάρλτον είναι ένας από τους καλύτερους παίκτες που έχω παίξει ποτέ.
Το γεγονός ότι ήταν σημαιοφόρος της Ιταλίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ιταλίας λέει πολλά για το μεγαλείο του.
Είμαστε πολύ καλοί φίλοι και είμαι χαρούμενος που είναι εδώ μαζί μου.
Δεν κάναμε ποτέ παρέα!
Ποτέ όμως δεν είχαμε ούτε μια άσχημη λέξη ο ένας για τον άλλον. Στο γήπεδο ήταν όπως έπρεπε… Πόλεμος.”
Σάσα Ντανίλοβιτς
Αιώνιοι αντίπαλοι, ομηρικές μονομαχίες μα πάνω από όλα αμοιβαίος σεβασμός.
