Ο Μαγκντί Τολμπά προερχόταν από την ακαδημία της Ζάμαλεκ.
Γεννήθηκε στις 24/2/1964, το 1982 έπαιξε στην πρώτη ομάδα και στο διάστημα 1983-1990 ήταν βασικό στέλεχος της Εθνικής Αιγύπτου, με την οποία αγωνίστηκε στο Μουντιάλ που έγινε στην Ιταλία το 1990, μετρώντας δύο συμμετοχές κόντρα σε Ολλανδία (1-1) και Ιρλανδία (0-0).
Κατέκτησε δύο πρωταθλήματα (1984, 1988) και ένα κύπελλο (1988) Αιγύπτου, το 1987 κατέκτησε την 3η θέση στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Ενόπλων Δυνάμεων, το 1984 και το 1986 κατέκτησε το αφρικανικό Κύπελλο και το 1992 αγωνίστηκε στο Κόπα Άφρικα.
Η Ζάμαλεκ παραδοσιακά υποστήριζε τον πρωθυπουργό Μουμπάρακ, όμως ο «επαναστάτης» Μαγκντί Τολμπά τόλμησε να αντιταχθεί στo κατεστημένο και παρότι πρώην παίκτης της Ζάμαλεκ, τάχθηκε κατά της κυβέρνησης, άποψη που υπεράσπιζε η «αιώνια» αντίπαλος, Αλ Αχλί για να διώξει τον Χόσνι Μουμπάρακ από την εξουσία.
Ο Αιγύπτιος ήταν δύσκολος τύπος. Με ιδιαιτερότητες.
Βασικά ήταν φανατικά θρήσκος και δεν έχανε με τίποτα την προσευχή του.
Έτσι φρόντιζε και έπαιρνε πάντα μαζί του ένα χαλί, το… έστρωνε στα αποδυτήρια και έκανε τις προσευχές του.
Όταν το πρωτοείδαν οι Έλληνες συμπαίκτες του νόμιζαν ότι τους έκανε πλάκα, αλλά γρήγορα σεβάστηκαν την επιθυμία του, μάλιστα ο Μαγκντί κουβαλούσε το χαλί του ακόμα και στα εκτός έδρας ματς!
Όταν ήρθαν και οι άλλοι δύο συμπατριώτες του ο Χοσάμ και ο Ιμπραΐμ Χασάν, διέκοπταν την προπόνηση τους, για να πάνε να προσκυνήσουν σε μία γωνία.
Άπλωναν τα χαλιά τους και έκαναν την προσευχή τους ακόμα και μέσα σε βροχές η χιόνια.
O «μάγος της μπάλας», Μαγκντί Τολμπά, έστρωνε χαλιά στα αποδυτήρια για να προσευχηθεί κάθε φορά που είχε ραμαζάνι, έκανε πάντα μπάνιο με το σορτσάκι, αλλά αγαπήθηκε όσο κανείς άλλος.
Κατά πολλούς ο 58χρονος, πλέον, Αιγύπτιος ήταν ο καλύτερος όλων όσων Αφρικανών πέρασαν από την Τούμπα.
Για τους σημερινούς 40αρηδες και 50αρηδες ΠΑΟΚτσήδες, ο Αιγύπτιος μπαλαδόρος ήταν σκέτη απόλαυση.
Ένας πραγματικός μάγος.
Όαση στα μάτια των Ελλήνων φιλάθλων.
Ο «Φαραώ» από το Κάιρο αγωνίστηκε τέσσερα χρόνια στη Τούμπα, έγινε ένα από τα αγαπημένα παιδιά της εξέδρας και ουκ ολίγοι τον χαρακτήρισαν ως «νέο Κούδα».
