”Στην Γιουβέντους θα είχα κερδίσει τα τριπλάσια.
Αλλά η Σαρδηνία με είχε κάνει άντρα.
Ήταν η γη μου, είχα φτάσει στα 18 μου…
Στην υπόλοιπη Ιταλία μας έλεγαν βοσκούς ή ληστές.
Όταν ήμουν 23 ετών, η μεγάλη Γιούβε ήρθε και μου έταξε ότι ήθελα.
Έγω όμως ήθελα το Scudetto για τον τόπο μου.
Το καταφέραμε!
Εμείς, οι ληστές και οι βοσκοί, γίναμε πρωταθλητές Ιταλίας.”
Τζίτζι Ρίβα, σημαία της Καλιάρι και του Ιταλικού ποδοσφαίρου!
Μια μέρα είμαι σ’ένα εστιατόριο, μπαίνει o Τζίτζι Ρίβα και μου λέει…
«Φάμπιο, τίνος είναι αυτό το αυτοκίνητο εκεί έξω;»
Απαντώ:
-Είναι δικό μου’.
Ήμουν περήφανος, μια Saab κάμπριο.
O Tζίτζι με ξαναρωτάει…
«Πόσα χρήματα το πήρες;»
Και εγώ…
”Με αυτά που μου δίνει η ομάδα’.
Ήταν ο πρώτος μου μισθός, τα είχα ξοδέψει όλα.
Ο Τζίτζι Ρίβα μου λέει…
«Τελείωσε το φαγητό σου και έλα μαζί μου».
Βγαίνουμε έξω, πάμε στον έμπορο και ο Ρίβα λέει…
«Πάρτο πίσω, δεν είναι αυτοκίνητο για είκοσι χρονών παιδί».
Μου δίνει πίσω τα χρήματα σε μετρητά και με πηγαίνει σε άλλον έμπορο.
«Ένα γκολφ είναι καλύτερο για σένα».
Τι άνθρωπος, τι μάθημα μου έδωσε».
Φάμπιο Πόλι, παλιός ποδοσφαιριστής της Κάλιαρι
“Ένα βράδυ με πήρε στην άκρη και μου είπε πώς ήταν οι προπονητές την εποχή του πρωταθλήματος της Κάλιαρι.
Οι παίκτες μαζεύονταν σε ένα δωμάτιο και έπαιζαν χαρτιά.
Και κάπνιζαν, κάπνιζαν πολύ.
Μόλις ο προπονητής Scopigno μπήκε στην αίθουσα, ένας πολύ ειρωνικός τύπος και άρχισε να παρακολουθεί τι γινόταν.
Μετά από λίγα λεπτά, γυρίζοντας στους παίκτες του, είπε…
«Θα σας ενοχλούσε αν άναβα ένα τσιγάρο;».
Ο Τζίτζι, όταν θυμόταν αυτό το επεισόδιο, πάντα γελούσε».
Ο Arrigo Sacchi θυμάται τον Gigi Riva
“Αγαπητέ Τζίτζι, φίλε πολλών μαχών και εξίσου πολλών πληγών.
Η ζωή μας ένωσε στο ταξίδι της, με τόση αγάπη και άπειρο πάθος για το πιο όμορφο παιχνίδι στον κόσμο.
Ήσουν ένα μοναδικό και πολύτιμο παράδειγμα μεγάλης ταπεινότητας.
Ήσουν για μένα ένα όμορφο παράδειγμα συνοχής και προσκόλλησης στην φανέλα, αλλά και ειλικρινούς θάρρους.
Αγαπούσες με ψυχή τη γη που σε υιοθέτησε.
Μπορούσες να μεταμορφώσεις τον πόνο σου σε θετική λύτρωση.
Ήσουν ένας σοφός και πολύτιμος άντρας, ήσουν πάντα ο εαυτός σου εντός και εκτός γηπέδου.
Ήσουν κάτι μοναδικό και αξέχαστο, καθώς είμαι σίγουρος ότι μοναδικό και αξέχαστο θα είναι και το καλωσόρισμά σου στο ουράνιο ταξίδι σου, όπου εύχομαι σύντομα να συναντήσεις αυτούς που αγάπησες και έχασες πολύ νωρίς.
Σ΄αγαπώ πολύ φίλε, Roberto Baggio”.
