Τον αποκαλούσαν Wonder Boy, για την αντίληψή του, για το κρυστάλλινο ταλέντο του και για την ικανότητά του, παρά το πολύ μικρό του ανάστημα, να κάνει την διαφορά όπως ελάχιστοι άλλοι σέντερ φορ της γενιάς του.

Ελάχιστοι είχαν το τελείωμα του, ειδικά αν σκεφτεί κανείς το πόσο εύκολα σούταρε διαγώνια, πάνω στο τρέξιμο του, που ήταν πραγματικά θανατηφόρο και που μπέρδευε πάντα τους αμυντικούς.

Για να μην αναφερθεί το πρώτο του άγγιγμα στην μπάλα, που του επέτρεπε επίσης να τρέχει χωρίς αντίπαλο με την μπάλα στα πόδια του, κάτι που έζησε η άμυνα της Αργεντινής το 1998.

Ήταν πραγματικό φαινόμενο (προτού οι τραυματισμοί και η μεταγραφή του στην Ρεάλ Μαδρίτης θέσουν την άνοδό του σε χειμερία νάρκη) και απόδειξη αυτού ήταν το 2001 όπου ως παίκτης της Λίβερπουλ, ήταν κίνδυνος θάνατος για όλες τι εστίες.

Ένα ημερολογιακό έτος που του επέτρεψε επάξια να κερδίσει την Χρυσή Μπάλα μπροστά από πρωταθλητές του διαμετρήματος του Ραούλ, του Λουίς Φίγκο, του Ζινεντίν Ζιντάν και του Φραντσέσκο Τότι.

Δεν θα είναι ποτέ δυνατό να συζητηθούν οι εξαιρετικές τεχνικές ικανότητες που είχε ο Οόυεν, καθώς όταν έβαζε την μπάλα μπροστά, είχε αυτό το αναπάντεχο στο τρέξιμο του, που δεν σου άφηνε περιθώρια αντιμετώπισής του, πραγματικά δεν είχε αντίπαλο και φυσικά εξακολουθεί να παραμένει ο τελευταίος Άγγλος ποδοσφαιριστής, νικητής της Χρυσής Μπάλας, στην ιστορία του ποδοσφαίρου.

Ο Μάικλ Όουεν, ήταν ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα στη σύγχρονη ιστορία του αγγλικού ποδοσφαίρου!