“H υπόθεση Μπόατενγκ έπεσε στα χέρια μου.
Ο γείτονας μου στα λουτρά Rome di Levante στο Forte dei Marmi ήταν ο Enrico Preziosi, πρόεδρος της Τζένοα.
Ένα πρωί πάω στην παραλία και λέω…
«Ξέρετε, θέλω αυτό τον Boateng από τη Γκάνα που μου φαίνεται καλός, αλλά ο Gasperini λέει ότι είναι παίκτης της Τζένοα…
“Πόσα πλήρωσατε γι’ αυτόν;” Τους ρωτάω.
“Πέντε εκατομμύρια.
“Θα δώσω περισσότερα. Δεν θα κάτσει ούτε μέρα στην Τζένοα, θα έρθει στο Μιλάνο. »
Έτυχε να τον δω το προηγούμενο βράδυ σε αγώνα του Παγκοσμίου Κυπέλλου Νοτίου Αφρικής και μου άρεσε πολύ.
Δίνουμε τα χέρια και ο Μπόατεγκ έρχεται σε εμάς.
Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, ο Πρινς και η κυρία του έρχονται διακοπές μαζί μας στο Ρίο ντε Τζανέιρο.
Σε ένα πορτογαλικό εστιατόριο στο Leblon συζητώντας με τον Μπόατενγκ μου είπε ότι ηθελε επτά-οκτώ εκατομμύρια, εγώ ήθελα να του δώσω έξι.

Άντε και παραιτήσου, στο τέλος θα σου ρίξω πρόταση.
“Και έτσι συμφωνούμε…

Αν πάρουμε το πρωτάθλημα, θα σου δώσω επτά.

Αν δεν κερδίσουμε, θα σου δώσω έξι. »
Χειραψία.
Στα τελευταία παιχνίδια του πρωταθλήματος, ο Πρινς ερχόταν στους αγώνες και υποστηρίζε σαν οπαδός.

Για το επιπλέον εκατομμύριο του, όχι για την Μίλαν… και το εξαργύρωσε.
Τη νύχτα της γιορτής του Σαν Σίρο, μπροστά σε ογδόντα πέντε χιλιάδες θεατές, ο Μπόατενγκ χόρεψε σαν τον Michael Jackson και έγινε ένα από τα ισχυρότερα σύμβολα της ομάδας του Αλέγκρι. “
Adrianο Galliani