''Το ποδόσφαιρο είναι τεχνική, τακτική και φυσικά προσόντα, αν όμως το παιδεύεις πολύ με την σωματικότητα είναι άλλο πράγμα, που ποτέ δεν μου άρεσε.
Έχω την φήμη του κλειδαρά.
Άδικο, αλλά την έχω.
Ξεκλείδωνα τα χαρακτηριστικά των παικτών.
Με ρωτάνε...
Τι είδους προπονητής είσαι;
Και απαντώ...
Προπονητής!
Οχι αμυντικογενής, όχι επιθετικογενής, όχι Iταλός, όχι Oλλανδός...
Αυτές οι ταμπέλες είναι μαλακ...
Ως προπονητής-σεφ, έχω μαγειρέψει τα πάντα και χωρίς ποτέ να έχω πολλά λεφτά και δικαιώματα στην αγορά για κορυφαίες επιλογές.
Αλλά έχω ένα πλεονέκτημα, τους παίκτες που μου δίνουν, τους κάνω να αξιοποιήσουν το ταλέντο τους στο έπακρο.
Από τεχνικής, τακτικής, φυσικής άποψης αλλά και χαρακτήρα.''

Ο Κάρλο Ματσόνε λειτουργούσε με τον ειλικρινή και άμεσο τρόπο ύπαρξης και τον αυθορμητισμό του, ο Sor Carletto ήταν ένας από τους πιο αγαπημένους χαρακτήρες στην Ιταλία.
Από την αρχή στην Άσκολι μέχρι την τελευταία παρένθεση στο Λιβόρνο, περνώντας από φλογερές επαρχίες όπως το Λέτσε, η Μπολόνια, η Κάλιαρι, η Μπρέσια κ.α.
Μια καριέρα 38 ετών, κατά την οποία πέτυχε σημαντικούς στόχους και απρόσμενες σωτηρίες, αποσπώντας πάντα την εκτίμηση και την στοργή όλων των παικτών και των οπαδών.

«Είχα αμέσως την αίσθηση ότι ο Τόττι ήταν ένας από τους καλύτερους, αλλά το έκρυψα, δεν είχα δημοσίως μεγάλες παρορμήσεις απέναντί ​​του...
 Η Ρώμη είναι μια πολύ δύσκολη πόλη από άποψη ποδοσφαίρου και πάντα είχα το ένστικτο να αμυνθώ απέναντί της.
Ήταν τιμή μου να είμαι προπονητής του».
Κάρλο Ματσόνε