Οι οπαδοί του Αργεντίνικου ποδοσφαίρου και της Αργεντινής γενικότερα, της χώρας του Μαραντόνα, είδαν πολλούς πρωταθλητές, πολλούς πρωταγωνιστές, αλλά για έναν πολλοί άνθρωποι ξενυχτούσαν στην Ευρώπη για να τον παρακολουθήσουν στα παιχνίδια του στο Κόπα Λιμπερταδόρες!
Πολλοί ξενυχτούσαν κολλημένοι στην οθόνη για να παρακολουθήσουν τον Juan Roman Riquelme.
Ανακαλύφθηκε από τους κυνηγούς ταλέντων της Αρχεντίνος Τζούνιορς στο Don Torcuato, ευλογημένος με ένα τεράστιο ταλέντο που καλλιεργήθηκε από πολύωρα παιχνίδια στο τσιμέντο, όπου έμαθε να προστατεύει την μπάλα και να εκφοβίζει τους αντιπάλους του ακόμη και διακινδυνεύοντας την ασφάλειά του, όπως θυμάται ο πατέρας του Cacho…
“Δέχτηκε απίστευτα χτυπήματα.
Έμαθε όμως να προστατεύει την μπάλα και να την πασάρει όσο πιο γρήγορα γινόταν.
Όταν πλησίαζε στην πρώτη ομάδα όμως, τον κάναμε να σταματήσει να παίζει με τόσο μεγάλο ρίσκο γιατί τα πράγματα θα γινόταν πολύ επικίνδυνα”.
Μετά το ντεμπούτο του με την Αρχεντίνος, οι μεγάλοι σύλλογοι στην Αργεντινή άρχισαν να παλεύουν για να τον αποκτήσουν.
Φαινόταν ότι η Ρίβερ μπορούσε να κερδίσει, αλλά απειλητικές ενδείξεις ήρθαν στον Ρομάν μέσα πό το σπίτι της οικογένειας του…
Ο πατέρας του απείλησε να μην ξαναπάει να τον δει στο γήπεδο, η μητέρα του μάλιστα υποσχέθηκε να τον διώξει από το σπίτι.
Ο Ρικέλμε σίγουρα δεν χρειαζόταν άλλα ερεθίσματα γιατί και γι’ αυτόν δεν υπήρχε άλλη επιλογή…
Μόνο η Μπόκα.
Στο Bombonera θα γίνει ο πιο αγαπητός από όλους…
Θα είναι αρχηγός του λαού, είδωλο και ούτε το ενδιάμεσο ταξίδι του στην Ευρώπη δεν θα απαλύνει την αγάπη.
Στην Ευρώπη, ο Ρικέλμε δεν θα βρει την σωστή αντιμετώπιση παρά τα σπουδαία πράγματα στη Βιγιαρεάλ με προπονητή τον Πελεγκρίνι, σύμφωνα με τον οποίο η έλλειψη ευρωπαϊκής έκρηξης δεν επηρεάζει την αξία του παίκτη…
”Ο Ρικέλμε με την ποιότητά του θα μπορούσε να έχει παίξει πριν από 30 χρόνια, πριν από 20 χρόνια, πριν από 10 χρόνια, αλλά ακόμα και τώρα σ’άυτή την ηλικία, όπου θέλει, γιατί παίκτες να ξέρουν την μπάλα που ξέρει ο Ρικέλμε, δεν υπάρχουν.’
Ο Ρικέλμε ήταν ένας από τους καλύτερους παίκτες, δεν ήταν κορυφαίος γιατί είχε άλλα προβλήματα, δεν ήθελε να μπει σε καλούπια, ήθελε την ελευθερία του.
Περιορίστηκε στην Ευρώπη.
Ήθελε να κάνει εξεζητημένα πράγματα και μπορούσε να κάνει ό,τι ήθελε και να παίξει σε οποιοδήποτε πρωτάθλημα.
Αν δεν έκανε το καλύτερο δυνατό στην Ευρώπη, στη Νότια Αμερική ήταν συχνά ο κυρίαρχος της ηπείρου με τη φανέλα της Μπόκα.
Νίκες και αγώνες να σε κάνουν να τρίβεις τα μάτια σου.
Έχανες τον ύπνο σου, μόνο και μόνο για να δεις την Μπόκα!
