“Στην αρχή είναι πολύ δύσκολο να κατανοήσεις τα περιστατικά ρατσισμού, νομίζεις ότι κάνεις λάθος, οτι δεν μπορεί να ακούς αυτά τα πράγματα.
Οτι κάποιος, επίτηδες φωνάζει κάτι, για να σε πληγώσει.
Τουλάχιστον υπάρχουν και άνθρωποι που σε κάνουν να καταλαβαίνεις, ότι δεν έκανες κάτι λάθος εσύ.
Πιστεύω ότι μπορούμε ακόμα να κάνουμε τόσα πολλά για να καταπολεμήσουμε αυτό το πρόβλημα, αλλά πιστεύω επίσης ότι σε σύγκριση με τα χρόνια που έχουν περάσει, έχουμε κάνει κάποια βήματα προόδου.
Αγαπώ και σέβομαι πάρα πολύ τον Τζίορτζιο Κιελίνι, είναι ένας εξαιρετικός άνθρωπος.
Πάντα με υπερασπιζόταν από όλες τις πλευρές, μου έδινε και συμβουλές ως ποδοσφαιριστής και ως άνθρωπος.
Μου είπε ότι λυπάται πολύ και ζήτησε συγγνώμη εκ μέρους όλης της Ιταλίας, είναι ένας αγώνας που πρέπει να δώσουμε όλοι μαζί.
Ήταν πάντα δίπλα μου και με βοήθησε να προχωρήσω, είναι ένα καλό σημάδι για το μέλλον.
Ακόμα και ο διαιτητής Ιράτι, είναι ένας άνθρωπος που σέβομαι πολύ.
Αυτό που έκανε κατά τη διάρκεια του αγώνα Λάτσιο-Νάπολι ήταν μια πολύ δυνατή κίνηση.
Μου είπε…
”Αν υπάρξει πρόβλημα θα σταματήσουμε το παιχνίδι”.
Έμεινα έκπληκτος αλλά πρέπει να τον ευχαριστήσω, μου έδωσε τη δύναμη να αρχίσω να πολεμώ αυτές τις διακρίσεις με όλη μου τη δύναμη.
Αν έχω γίνει ο άντρας που είμαι σήμερα είναι και χάρη σε αυτούς.
Όταν είδα το Σάν Παόλο γεμάτο οπαδούς να φορούν τη μάσκα του προσώπου μου, εντυπωσιάστηκα.
Πραγματικά δεν το περίμενα αυτό, ήταν πανέμορφο.
Αυτή η πόλη και αυτοί οι οπαδοί, πάντα μου έδιναν ό,τι ήθελα και θέλω να τους δώσω κάτι πίσω.
Επίσης, οι άνθρωποι αυτοί, είναι που κάνουν τη Νάπολι μαγική.
Οταν είσαι στο γήπεδο, καταλαβαίνεις πόσο σπουδαία και σημαντική, είναι αυτή η ομάδα, για την πόλη.”
Καλιντού Κουλιμπαλί
“Αν με βλέπεις σαν ποδοσφαιριστή και όχι σαν τον Καλιντού, ή σαν φίλο σου, τότε σημαίνει ότι έχω αποτύχει στη ζωή.
Πάντα είχα στενούς φίλους, μεγάλωσα μαζί τους και πάντα έκανα τα πάντα γι’αυτους.
Στόχος μου στη ζωή, είναι να παραμείνω ταπεινός και ο κόσμος να εκτιμάει τον άνθρωπο Καλιντού και όχι τον διάσημο ποδοσφαιριστή.
Αυτό είναι πολύ σημαντικό.
Είμαι ευλογημένος που παίζω στη Νάπολι, που βλέπω την προκυμαία όταν ξυπνάω το πρωί.
Οι άνθρωποι εδώ είναι τόσο ξεχωριστοί όσο και η στοργή και η αγάπη που έχουν για εμάς που παίζουμε ποδόσφαιρο.Εδώ κοιμούνται, ζουν και αναπνέουν για τη Νάπολι.
Πάντα μου έλεγαν ότι στη Νάπολι κλαις δύο φορές…
Οταν φτάνεις και όταν φεύγεις.
Έχουν δίκιο!”
