«Μια μέρα ρώτησα τον γιο μου ποιος ήταν ο αγαπημένος του ποδοσφαιριστής. Περίμενα να μου απαντήσει... «Φυσικά εσύ, μπαμπά». Αντί αυτού απάντησε... «Τιερί Ανρί». (Ντιντιέ Ντρογκμπά) «Αν έχεις μόνο ταχύτητα, τρέχεις στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Οι γνώσεις του για το παιχνίδι και οι κινήσεις του ήταν η πραγματική του δύναμη. Αν τα συνδυάσεις με ταχύτητα, έχεις έναν εκρηκτικό και δυναμικό επιθετικό». (Τόνι Άνταμς) «Ήταν ντροπιαστικό για τους αμυντικούς, σκόραρε όποτε ήθελε» (Αρσέν Βενγκέρ) "Ο μόνος τρόπος να σταματήσεις τον Ανρί; Με ένα όπλο" (Τζιανλούκα Βιάλι) "Όταν σημείωσε το πρώτο του γκολ για την Άρσεναλ, του είπα... "Θα πω στα παιδιά μου ότι έπαιξα μαζί σου". Και ακόμα σκέφτομαι κάθε λέξη που είπα". (Martin Keown) Ταχύτητα, κλάση, χάρισμα για έναν υπέροχο παίκτη που έμοιαζε να παίζει με σμόκιν... Γκολ με το κλασικό πλασέ κοντά στο ''Γ''. Πρωταγωνιστής μιας εξαιρετικής καριέρας με μόνο μειον, αυτό το χέρι κατά της Ιρλανδίας. Ωστόσο, παραμένει ένας από τους καλύτερους παίκτες. Και ένας από τους καλύτερους όλων των εποχών...
Από το 1998, όταν η Γαλλία αναδείχθηκε πρωταθλήτρια κόσμου, ο Ανρί αποτέλεσε βασικό μέλος της εθνικής ομάδας μέχρι και το τέταρτο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010 που συμμετείχε.
Μάλιστα, από τότε, σε όλες ανεξαιρέτως τις διοργανώσεις έχει αναδειχθεί πρώτος σκόρερ της ομάδας, συμπεριλαμβανομένου της πρώτης μεγάλης διοργάνωσης που συμμετείχε, το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998, όπου σημείωσε τρία τέρματα.
Σημείωσε δύο τέρματα και στο αποτυχημένο (για τη Γαλλία) Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002, ενώ το 2006 σημείωσε το καθοριστικό γκολ στον αγώνα με τη Βραζιλία εκματαλλευόμενος άριστα την ασίστ του Ζινεντίν Ζιντάν και την ολιγωρία του Ρομπέρτο Κάρλος.
Ήταν από τους πρωταγωνιστές και στα δύο Παγκόσμια Κύπελλα που η Γαλλία έφτασε στον τελικό, όπως επίσης και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2000, όπου η εθνική του ομάδα κέρδισε τον τίτλο.
Ψηφίστηκε ο καλύτερος παίκτης του νικηφόρου Κυπέλλου Συνομοσπονδιών του 2003, ενώ ήταν και πρώτος σκόρερ με τέσσερα γκολ.
Με 51 έχει πετύχει τα περισσότερα γκολ στην ιστορία της εθνικής Γαλλίας, ρεκόρ που διατήρησε μέχρι το 2022.
Τον Δεκέμβριο του 2014 υπέγραψε συμβόλαιο με ιδιωτικό τηλεοπτικό δίκτυο στο οποίο ανέλαβε ρόλο σχολιαστή, από τις αρχές του 2015.
Μετά το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2016 στη Γαλλία, ο 39χρονος τότε Ανρί ανέλαβε βοηθός προπονητής της Εθνικής Ομάδας του Βελγίου, δίπλα στον Ισπανό Ρομπέρτο Μαρτίνεθ.
Μαζί του το καλοκαίρι του 2018, πήρε μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ρωσίας.
Τον Οκτώβριο του 2018, ο Ανρί ανακοινώθηκε από την Μονακό ως προπονητής όπου παρέμεινε για ένα χρόνο.
Το 2020 ανέλαβε προπονητής στην ομάδα του Μόντρεαλ.
Μετά από 15 μήνες ανακοίνωσε ότι αποχωρεί από την ομάδα για οικογενειακούς λόγους.
Ατομικές διακρίσεις…
Χρυσή Μπάλα : 2η θέση – 2003, 3η θέση – 2006
Παγκόσμιος Παίκτης της Χρονιάς της FIFA – δεύτερη θέση (2) : 2003, 2004
Παίκτης της Χρονιάς της Ένωσης Παικτών (2) : 2002–03, 2003–04
Ομάδα του αιώνα (1907–2007)
Παίκτης της χρονιάς (3) : 2002–03 , 2003–04 , 2005–06
Παίκτης της σεζόν του Αγγλικού πρωταθλήματος (2) : 2003–04 , 2005–06
Πρώτος σκόρερ του Αγγλικού πρωταθλήματος (4) : 2001–02, 2003–04, 2004–05, 2005–06
Ομάδα της Χρονιάς της UEFA (5) : 2001, 2002, 2003, 2004, 2006
MLS καλύτερη XI (3) : 2011, 2012, 2014
Βραβείο καλύτερου MLS παίκτη : 2013
MLS All-Star (4) : 2011, 2012, 2013, 2014
Onze d’Or (2) : 2003, 2006
Χρυσό Παπούτσι (2) : 2003–04, 2004–05
Γάλλος Παίκτης της Χρονιάς (5) : 2000, 2003, 2004, 2005, 2006
Ο κορυφαίος σκόρερ της IFFHS στον κόσμο της χρονιάς: 2003
FIFA FIFPro World XI : 2006
Καλύτερη ομάδα Παγκόσμιου Κυπέλλου : Γερμανία 2006
FIFA Κύπελλο Συνομοσπονδιών Χρυσή Μπάλα : Γαλλία 2003
FIFA Κύπελλο Συνομοσπονδιών Χρυσό παπούτσι : Γαλλία 2003
Καλύτερη ομάδα του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος : 2000
FIFA 100 : 2004
Αγγλικό Hall of Fame : 2008
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα καλύτερη XI (έκδοση 2016)
Chevalier του Légion d’honneur : 1998
