ΑρχικήΠοδοσφαιροΣπόρτινγκ Λισαβόνας, η ίδρυση και η ιστορία της ομάδας

Σπόρτινγκ Λισαβόνας, η ίδρυση και η ιστορία της ομάδας

Η Σπόρτινγκ είναι αθλητικός σύλλογος της Πορτογαλίας που εδρεύει στη Λισαβόνα.

Είναι γνωστή κυρίως για την ομάδα ποδοσφαίρου που διαθέτει.

Η Σπόρτινγκ είναι μία από τους Tres Grandes (Τρεις Μεγάλους) ποδοσφαιρικούς συλλόγους στην Πορτογαλία.

Είναι ο έκτος κατά σειρά σύλλογος στον κόσμο, όσον αφορά τον αριθμό μελών, με 140.000. Κατέχει το ψευδώνυμο Leões (Λιοντάρια) και Verde-e-Brancos (Πράσινοι και Λευκοί).

Ιδρύθηκε στη Λισαβόνα την 1η Ιουλίου του 1906, ενώ αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος της Πριμέιρα Λίγκα και μαζί με τις αντιπάλους Μπενφίκα και Πόρτο, δεν έχει υποβιβαστεί ποτέ από την εναρκτήρια περίοδο του πορτογαλικού ποδοσφαίρου από την ίδρυσή της το 1934.

Η Σπόρτινγκ είναι η τρίτη πιο επιτυχημένη πορτογαλική ομάδα ποδοσφαίρου, με 46 τίτλους σε εγχώριες διοργανώσεις και ένα διεθνή τίτλο, το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης την περίοδο 1963–64.

Το σύστημα ακαδημιών ποδοσφαίρου και τμημάτων υποδομής έχει αναπτύξει μεγάλους ποδοσφαιριστές.
Ο σύλλογος έχει τις ρίζες του στον Ιούνιο του 1902, όταν οι νέοι άνδρες Φρανκίσκο ντα Πόντε, Χόρτα Γκαβάζο και ο αδελφός του, Ζοζέ Μαρία αποφάσισαν να δημιουργήσουν την Σπόρτ Κλουμπ ντε Μπέλας (Sport Club de Belas).

Αυτή η ομάδα, πρόγονος της Σπόρτινγκ, αγωνίστηκε μόνο έναν αγώνα και στο τέλος του καλοκαιριού του 1902, διαλύθηκε.

Δύο χρόνια αργότερα, η ιδέα της δημιουργίας ενός ποδοσφαιρικού συλλόγου αναβίωσε και αυτή τη φορά, με τους αδελφούς Γκαβάζο μαζί με τον Ζοζέ Αλβαλάδε και τον Χοσέ Στρομπ, δημιουργώντας ένα νέο σύλλογο, την Κάμπο Γκράντε (Campo Grande).

Διεξήγαγαν τους αγώνες τους στο κτήμα του υποκόμη του Αλβαλάδε, παππού του Ζοζέ Αλβαλάδε, ενώ η έδρα του συλλόγου βρισκόταν στο σπίτι του Φρανσίσκο Γκαβάζο.

Ο Ζοζέ Αλβαλάδε δανείστηκε χρήματα από τον παππού του, προκειμένου να χρηματοδοτήσει την Σπόρτινγκ.
Για δύο χρόνια, ο σύλλογος ανέπτυξε έντονη δραστηριότητα σε διάφορα αθλήματα, δηλαδή το ποδόσφαιρο, την αντισφαίριση και την ξιφασκία.

Ο σύλλογος διοργάνωσε επίσης και πικ-νικ.

Τελικά, κατά τη διάρκεια ενός πικ-νικ, στις 12 Απριλίου του 1906 δημιουργήθηκε έντονος διάλογος, καθώς ορισμένα μέλη υποστήριζαν ότι ο σύλλογος θα πρέπει να επικεντρωθεί μόνο στη διοργάνωση πικ-νικ και κοινωνικών εκδηλώσεων, με μια άλλη ομάδα που επιθυμούσε τη συμμετοχή σε αθλητικές δραστηριότητες.

Λίγο καιρό αργότερα, ο Ζοζέ Γκαβάζο, ο Ζοζέ Αλβαλάδε και άλλα 17 μέλη του συλλόγου, σε επιστολή τους ανέφεραν:

Θα πάω στον παππού μου και αυτός θα μου δώσει τα χρήματα για να δημιουργήσω άλλο ένα σύλλογο.

Ως εκ τούτου, ιδρύθηκε ένας νέος σύλλογος, ο Κάμπο Γκράντε Σπόρτινγκ Κλούμπε (Campo Grande Sporting Clube).

Ο υποκόμης του Αλβαλάδε, του οποίου τα χρήματα βοήθησαν για τη χρηματοδότηση της ομάδας, ήταν ο πρώτος πρόεδρος της Σπόρτινγκ.

José Alvalade, ως ένας από τους κύριους ιδρυτές, πρόφερε για λογαριασμό του εαυτού του και τους συναδέλφους συν-ιδρυτές του…

”Θέλουμε αυτή η ομάδα να είναι μια μεγάλη ομάδα, τόσο μεγάλη όσο η μεγαλύτερη στην Ευρώπη.”

Τρεις μήνες αργότερα, την 1η Ιουλίου του 1906, ο Αντόνιο Φέλιξ ντα Κόστα Ζούνιορ πρότεινε την ονομασία Σπόρτινγκ Κλούμπε ντε Πορτουγκάλ (Sporting Clube de Portugal) και η ημερομηνία αυτή θεωρείται ως η επίσημη ημέρα ίδρυσης της Σπόρτινγκ.
Το έμβλημα του συλλόγου όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου, όπου κύριο στοιχείο του εμβλήματος είναι το λιοντάρι, από το οποίο προκύπτει και το ψευδώνυμο Leões (Λιοντάρια).
Κατά τη διάρκεια της ιστορίας της, η Σπόρτινγκ άλλαξε αρκετές έδρες.

Η πρώτη εγκαινιάστηκε στις 4 Ιουλίου του 1907 και ονομαζόταν Σίτιο ντας Μούρας (Sítio das Mouras).

Το 1956, εγκαινιάστηκε το πρώτο Στάδιο Αλβαλάδε (Estádio de Alvalade).

Η Σπόρτινγκ αγωνίστηκε εκεί μέχρι το 2003, όταν το γήπεδο κατεδαφίστηκε.

Στη Λισαβόνα, το νέο γήπεδο, Αλβαλάδε ΙΙΒ (Alvalade XXI, Estádio José Alvalade), χτίστηκε για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2004.

Σχεδιασμένο από τον Τομάς Ταβέιρα, εγκαινιάστηκε στις 6 Αυγούστου του 2003.

Ο εναρκτήριος αγώνας ήταν μια νίκη 3–1 επί της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Αυτό το στάδιο ήταν επίσης το πρώτο στην Πορτογαλία που χαρακτηρίστηκε από την ΟΥΕΦΑ ως γήπεδο πέντε αστέρων, γεγονός που επέτρεπε να φιλοξενήσει τελικούς των μεγάλων διοργανώσεων της ΟΥΕΦΑ.

Το συγκεκριμένο γήπεδο έχει χωρητικότητα 50.095 θεατών.
Το 1964, κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης νικώντας στην Αμβέρσα την ΜΤΚ Βουδαπέστης με 1-0.

Επίσης ήταν μία φορά φιναλίστ του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ.

Τελευταία Αρθρα

 Χοσέ Ναζάτσι, ο πρώτος αμυντικός ηγέτης στην ιστορία

Κατά μία έννοια, ο José Nasazzi ήταν ένας από τους πρώτους αμυντικούς ηγέτες που...

Κλαούντιο Ρανιέρι: ”Ή έχεις τύχη ή θα μάθεις να δουλεύεις”

Ο τελευταίος αγώνας του Κλαούντιο Ρανιέρι πριν την οριστική αποχώρησή του και το χειροκρότημα...

Καρλ-Χάιντς Σνέλινγκερ, εγγύηση και αποτελεσματικότητα

Ο Karl-Heinz Schnellinger ήταν ένας αριστοτεχνικός αμυντικός. Ελάχιστη σημασία είχε για εκείνον να τον βάλουν...

H ποδοσφαιρική εκδίκηση του Φρανκ Ράικαρντ

Κατά τη διάρκεια της πέμπτης και τελευταίας του σεζόν στη Μίλαν, ο Frank Rijkaard...

Παρομοια αρθρα

 Χοσέ Ναζάτσι, ο πρώτος αμυντικός ηγέτης στην ιστορία

Κατά μία έννοια, ο José Nasazzi ήταν ένας από τους πρώτους αμυντικούς ηγέτες που...

Κλαούντιο Ρανιέρι: ”Ή έχεις τύχη ή θα μάθεις να δουλεύεις”

Ο τελευταίος αγώνας του Κλαούντιο Ρανιέρι πριν την οριστική αποχώρησή του και το χειροκρότημα...

Καρλ-Χάιντς Σνέλινγκερ, εγγύηση και αποτελεσματικότητα

Ο Karl-Heinz Schnellinger ήταν ένας αριστοτεχνικός αμυντικός. Ελάχιστη σημασία είχε για εκείνον να τον βάλουν...