Στην Ρώμη έζησε τα καλύτερα του χρόνια από επαγγελματικής άποψης.
Το 2016 είχε φτάσει στο απόγειο της καριέρας του και έγινε, χωρίς αμφιβολία, ένας από τους πιο δυνατούς χαφ στην Ευρώπη.
Όλα αυτά παρά την υπερβολική ζωή εκτός γηπέδου...
Νύχτες στη ντίσκο μεταξύ αλκοόλ και καπνού.
Τα βράδια που περνούσε στο Μόντε Κάρλο λόγω του πάθους του για τον τζόγο.
Αρκετά τροχαία ατυχήματα με αποτέλεσμα την αφαίρεση της άδειας οδήγησης.
Ζει ανάμεσα στο κάπνισμα, το αλκοόλ, τη βλασφημία και τους καβγάδες με τους οπαδούς του ποδοσφαίρου.
Συνεχείς καθυστερήσεις στις προπονήσεις, ποτέ δεν ήταν στην ώρα του.
Έχασε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο με το Βέλγιο αφού τον έπιασαν να καπνίζει σε προπόνηση, εξ ου και η απόφαση να αποσυρθεί από την εθνική ομάδα.
Όλα αυτά, κατά τη διάρκεια των εμπειριών με Κάλιαρι, Ρόμα και Ίντερ.
Αλλά και στην Αμβέρσα τέθηκε επ' αόριστον εκτός, γιατί κάπνιζε τσιγάρο στον πάγκο.
Οι αδυναμίες του κρύβονται πίσω από την απείθαρχη ζωή του, σίγουρα λόγω των δύσκολων παιδικών χρόνων που πέρασε...
Εγκαταλείφθηκε σε ηλικία τριών ετών από τον Ινδονήσιο πατέρα του και έμεινε μόνος με τη μητέρα του, που έζησε μέσα σε χίλια προβλήματα και πέθανε το 2010.
Μεγάλωσε με τα αδέρφια του στη φτώχεια και αγωνίστηκε στους δρόμους της Αμβέρσας για να μην τον κυριεύσει ο ρατσισμός που υπέστη λόγω της ινδονησιακής καταγωγής του.
Στη συνέχεια παντρεύτηκε την Claudia το 2011 και μαζί έπρεπε να αντιμετωπίσουν την τρομερή ασθένεια που έπληξε τη γυναίκα του.
Παρά την αξιοσέβαστη καριέρα που έκανε, παραμένει το ''αν'' για το τι θα μπορούσε να ήταν... αν είχε κάνει μια αληθινή επαγγελματική αθλητική ζωή.
Ο Ράτζα Ναϊνγκολάν!