ΑρχικήΠοδοσφαιροΟ Πελέ στην Αθήνα εν έτει 1973

Ο Πελέ στην Αθήνα εν έτει 1973

Μια φωτογραφία ντοκουμέντο από το ανεκτίμητο αρχείο του σπουδαίου φωτογράφου Αριστοτέλη Σαρρηκώστα.
Από την επίσκεψη του Πελέ στην Ακρόπολη το 1973.

Το «μαύρο διαμάντι» σχηματίζει το σήμα της νίκης.
Τρία ήταν παιχνίδια του Πελέ στη Λεωφόρο.

Έπαιξε κόντρα σε Παναθηναϊκό, ΑΕΚ και Ολυμπιακό.

Ο Ολυμπιακός επικράτησε της Σάντος με σκορ 2-1, στο κατάμεστο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας και πέτυχε μία από τις πιο ένδοξες νίκες της ιστορίας του.

Μέχρι τότε, ο βραζιλιάνικος σύλλογος μετρούσε μόνο νίκες επί ευρωπαϊκού εδάφους. Ωστόσο, άλλη ήταν η ελληνική ομάδα που εντυπωσίασε τον Βραζιλιάνο θρύλο του ποδοσφαίρου: ο Παναθηναϊκός, τον οποίο αντιμετώπισε λίγες ημέρες νωρίτερα.

Στις αρχές του καλοκαιριού του 1961, έπειτα από προσωπικές ενέργειες του Απόστολου Νικολαΐδη, η Σάντος έφτασε στην Ελλάδα, με σκοπό να δώσει φιλικά παιχνίδια κόντρα στην ΑΕΚ, τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό κατά σειρά.
Όλα τα ματς διεξήχθησαν στο γήπεδο της Λεωφόρου, υπό το φως των προβολέων, πράγμα που δεν συνηθιζόταν εκείνη την εποχή λόγω του υπέρογκου κόστους της ηλεκτροφώτισης.

Ο πρώτος αγώνας έναντι της ΑΕΚ, στις 28 Ιουνίου 1961, έληξε με νίκη της ομάδας του Πελέ, με σκορ 3-0. Τρεις ημέρες αργότερα, ο Παναθηναϊκός “κοίταξε στα μάτια” την ομάδα του Πελέ, του Κουτίνιο και του Ζίτο.

Μπορεί να έχανε με 3-0 από το 19ο λεπτό, όμως δεν τα παράτησε. Με ένα γκολ πριν από την ολοκλήρωση του πρώτου ημιχρόνου και ένα ακόμη στο 70ό λεπτό μείωσε τη διαφορά στο ένα γκολ.

μάλιστα να ισοφαρίσει τη Σάντος, αλλά τελικά ηττήθηκε με 3-2.
Τα δύο από τα τρία γκολ της Σάντος σημείωσε ο Πελέ, ενώ για τον Παναθηναϊκό σκόραραν οι Βαγγέλης Πανάκης και Δημήτρης Θεοφάνης.

Ο Μίμης Δομάζος είχε γίνει η “σκιά” του Πελέ ώσπου ο Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής τον τραυμάτισε, προκαλώντας τόσο τις αντιδράσεις των παικτών του Παναθηναϊκού όσο και τις αποδοκιμασίες του κοινού.
Ο Δομάζος αρνήθηκε αργότερα να δώσει το χέρι του στον Πελέ, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ. Ο πρόεδρός της Βραζιλίας Ζάνιο Κουάδρος το 1961 τον κήρυξε “εθνικό θησαυρό”, για να τον εμποδίσει να φύγει.
Όταν κατάφερε να αποδεσμευτεί σε μεγάλη ποδοσφαιρική ηλικία πήγε στις ΗΠΑ και έπαιξε για τρία χρόνια στον Κόσμο της Νέας Υόρκης.

Εκεί έβαλε 37 γκολ σε 64 παιχνίδια και ολοκλήρωσε την καριέρα του.

Το 2010, ανακηρύχθηκε επίτιμος πρόεδρος της ομάδας.

Τελευταία Αρθρα

Atlantik, ένα απο τα θρυλικά στέκια της Πόλης

Ποιος ήταν ο "θειος Κλες", στην Πόλη της δεκαετίας του '40 και τι σχέση...

H απελευθέρωση της Καβάλας

Μετά την ήττα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από τα Χριστιανικά κράτη του Βαλκανικού Συνασπισμού (Σερβία,...

Άντζελο Ντι Λίβιο: ”Η Γιούβε του 1996 ήταν όνειρο”

«Ήταν πρωί και ήμουν στην παραλία στο Τζεσόλο με φίλους όταν χτύπησε το τηλέφωνό...

Η απελευθέρωση των Σερρών

Στις 29 Ιουνίου 1913 η πόλις των Σερρών μέσα από τις στάχτες και τα...

Παρομοια αρθρα

Άντζελο Ντι Λίβιο: ”Η Γιούβε του 1996 ήταν όνειρο”

«Ήταν πρωί και ήμουν στην παραλία στο Τζεσόλο με φίλους όταν χτύπησε το τηλέφωνό...

Αλιρεζά Μπεϊρανβάντ, η ζωή του Ιρανού τερματοφύλακα

Το ποδόσφαιρο είναι γεμάτο ιστορίες ανθρώπων που νίκησαν την φτώχεια και τις δυσκολίες, αλλά...

26 Ιουνίου 1992, η Δανία σηκώνει το Euro

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο πόλεμος μαινόταν στα Βαλκάνια, καθώς ο κόσμος...