«Συχνά, στο τέλος της προπόνησης, ο Όλιβερ ερχόταν μαζί μας για να σουτάρει στο τέρμα.
Είχε προβλήματα συντονισμού, δεν ντρίπλαρε εύκολα, δυσκολευόταν να κάνει ορισμένες τεχνικές χειρονομίες, δεν χρησιμοποιούσε το αριστερό του πόδι και σχεδόν κλωτσούσε ευθεία πάντα, πατώντας στο έδαφος και με τα δύο πόδια.»
Αυτή είναι η ιστορία ενός μέλους του τεχνικού επιτελείου της Άσκολι, που εξηγεί πώς ήταν ο Όλιβερ Μπίρχοφ όταν έφτασε στην Ιταλία.
Προερχόταν από πολλά γκολ στην Αυστρία αλλά ο αντίκτυπος στη Serie A ήταν καταστροφικός, με τρομερές εμφανίσεις.
Σύντομα στην Άσκολι χαρακτηρίστηκε ξένο σώμα, αλλά αντί να φύγει, ο Μπίρχοφ αποφάσισε να εργαστεί σκληρά για να βελτιωθεί και να αλλάξει την καριέρα του.
Η ευκαιρία φτάνει με τον υποβιβασμό της ομάδας στη Serie B.
Σε τρία χρόνια σκόραρε 46 γκολ και κέρδισε την μεταγραφή του στην Ουντινέζε.
Τον περιμένει εκτός από τον σκεπτικισμό των φιλάθλων, ο Αλμπέρτο Ζακερόνι και τον τοποθετεί βασικό κεντρικό επιθετικό και ο Γερμανός του το ανταποδίδει με 17 γκολ.
Αυτά τα γκολ του χάρισαν μια κλήση για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Αγγλίας του 1996. Σε εκείνη τη διοργάνωση, το άσχημο παπάκι από την εποχή της Άσκολι γίνεται οριστικά κύκνος στον τελικό με την Τσεχία.
Τη σεζόν 96/97 έπαιξε στην τριπλέτα των θαυμάτων με τους Poggi και Amoroso που έφεραν για πρώτη φορά τους Friulians στην Ευρώπη.
Η επόμενη χρονιά ήταν η χρονιά της καθιέρωσής του, με την Ουντινέζε να τερματίζει τρίτη και να βγαίνει πρώτος σκόρερ με 27 γκολ, ξεπερνώντας δύο τέρατα όπως ο Ρονάλντο και ο Ντελ Πιέρο.
Το καλοκαίρι του 1998, ο μέντοράς του Zaccheroni μετακόμισε στο Μιλάνο και τον ήθελε μαζί του.
Θα έπρεπε να είναι μια μεταβατική χρονιά, αλλά τα γκολ των Bierhoff και Weah, οι ασίστ των Boban και Leonardo έδωσαν στην Μίλαν ένα τολμηρό και απροσδόκητο πρωτάθλημα.
Οι οπαδοί της Μίλαν ερωτεύονται αυτόν τον Γερμανό, που μπορεί να μην είναι τεχνίτης επιθετικός αλλά που σκοράρει πολύ και είναι ένας από τους πιο δυνατούς παίκτες στο κεφάλι. Με τον ερχομό του Σεφτσένκο και την απόλυση του Ζακερόνι, ο Μπίρχοφ έβρισκε όλο και λιγότερο χώρο στην ομάδα και αποφάσισε να φύγει, παίζοντας πρώτα στη Μονακό και μετά ολοκληρώνοντας την καριέρα του στην Κιέβο.
Οι οπαδοί του ιταλικού ποδοσφαίρου θα θυμούνται πάνω απ’ όλα μια ιδιότητά του.
Όταν βλέπουν έναν παίκτη που είναι πολύ δυνατός με το κεφάλι, δεν μπορούν να μην τον σκεφτούν…
«Μοιάζει στον Όλιβερ Μπίρχοφ»…
“Mr. Headshot” Bierhoff
Στην ιστορία του ποδοσφαίρου, υπάρχουν πολύ λίγοι παίκτες που μπορούν να συγκριθούν με τον Όλιβερ Μπίρχοφ όσον αφορά την ικανότητα στο κεφάλι.
Και δεν ήταν μόνο το ύψος του που τον βοήθησε στα 1,91 αλλά και κυρίως ο συγχρονισμός με τον οποίο ήταν εξαιρετικά ασταμάτητος σε κάθε κίνηση και τεχνική εκτέλεση που του επέτρεψε να βρει τον δρόμο προς το γκολ.
Με τις φανέλες της Ουντινέζε, της Μίλαν και της εθνικής Γερμανίας, αρκούσε συχνά να τοποθετείται προς την περιοχή του πέναλτι του αντιπάλου για να παίρνει την κεφαλιά.
