«ΤΙ ΤΟΥΣ ΕΚΑΝΕ ΝΙΚΗΤΕΣ;»

Τον Φεβρουάριο του 1999, ενώ η ομάδα βρισκόταν σε τροχιά σαρωτικών επιτυχιών, είχε φτάσει στο Ολντ Τράφορντ ο Στιβ Μακλάρεν για να γίνει το «δεξί χέρι» του Φέργκι και να αντικαταστήσει τον Μπράιαν Κιντ, που είχε αποχωρήσει προ μηνών.

Όπως περιγράφει ο Μακλάρεν, στο μυαλό του γυρόφερνε η ερώτηση «τι έκανε τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ νικητές»;

Σύντομα, όπως εξιστορεί, θα το διαπίστωνε.

«Ζητούσαν την καθοδήγηση, ζητούσαν την προπόνηση, ζητούσαν την πειθαρχία και ζητούσαν τον ανταγωνισμό – οι παίκτες το απαιτούσαν αυτό.

Δεν ήταν κάτι που πήγαζε από τον προπονητή.

Η δίψα των παικτών ήταν ακόρεστη.

Δεν μπορούσες να τους βγάλεις από το γήπεδο της προπόνησης.

Θυμάμαι ένα πρωί Παρασκευής, στο Κλιφ, τον Φέργκι στο γραφείο του με το μεγάλο παράθυρο να χτυπά το τζάμι λέγοντας: “Στίβι, βάλε τους παίκτες μέσα!”

Αλλά αυτοί δεν έμπαιναν, μου έλεγαν: “ένα ακόμα σουτ, Στίβι!”

Ο Σμάιχελ ζητούσε πάντα να του κάνουν 20 επιπρόσθετα σουτ την Παρασκευή.

Χτυπιόταν πάνω κάτω.

Ήθελε 20 σουτ και κανένα γκολ.

Αν ένα πήγαινε μέσα, θύμωνε τόσο πολύ.

Αυτή ήταν η ένταση και ο ανταγωνισμός των χαρακτήρων που ήταν εκεί.

Αν η προπόνηση ήταν χαμηλής έντασης, ήταν βαρετή.

Αν ήταν υψηλής έντασης, ξεσπούσαν πολλοί καβγάδες και συγκρούσεις.

Έτσι, έπρεπε να τους κρατάς στο σωστό επίπεδο.

Η μέρα του αγώνα ήταν δύσκολη αλλά είχαν όλη την εβδομάδα να προπονούνται απέναντι στους καλύτερους.

Είχαμε βάλει τον Μπατ εναντίον του Κιν, τον Γκάρι εναντίον του Γκίγκς όλη την ώρα και τον Ντένις Έργουιν εναντίον του Μπέκαμ.

Όποιος κι αν ήταν ο αντίπαλός τους το Σάββατο, θα ήταν πολύ πιο εύκολο από το να παίξουν εναντίον του Σκόουλς ή του Μπατ ή οποιουδήποτε άλλου».
Ιστορίες της Manchester United