‘Tο όνομά μου είναι Σαλομον Μιλερ,ο μικρός Σάλο. Ακόμα θυμάμαι εκείνη την ημέρα που πριν πάω σχολείο, άκουσα τον γλυκό χαιρετισμό της μητέρας μου.

Αυτή ήταν η τελευταία φορά που την είδα.

Από εκείνη τη στιγμή, μόνο η μνήμη της με συνόδευε για το υπόλοιπο της ζωής μου.

Από εκεί και πέρα, έπρεπε να κάνω τα πάντα γρήγορα, ολομόναχος, για να ξεφύγω από το κακό και να γίνω δίπλα στον Γιόχαν Κροιφ, κάποιος.”
Αυτή είναι η ιστορία ενός εβραίου, που απο παιδί έγινε άντρας,στο Άμστερνταμ, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο Σάλο είναι ένα παιδί που σύντομα θα γίνει είδωλο του Άγιαξ.

Ο φυσικοθεραπευτής του ολλανδικού συλλόγου, ο οποίος με τον Γιοχαν Κρόιφ δημιούργησε τις βάσεις του σύγχρονου ποδοσφαίρου.

Ο Άγιαξ είναι γνωστός ως η “ομάδα των Εβραίων”.
Οταν ένας παίκτης ήταν τραυματίας, ο Σάλο ήταν ο πρώτος που εμπαινε στο γηπεδο και κάθε φορά ακουγε προσβολές από οπαδούς των αντιπάλων.
Πενηντα τέσσερα χρόνια στο γήπεδο,δεν ξεχνιούνται.

Ο Μιλερ είναι σήμερα ένας πραγματικός θρυλος του Άγιαξ. Όλοι τον θυμούνται με στοργή και αγαπη,
Είχε μια ιδιαίτερη σχέση με τον Γιόχαν, γιατι ο τελευταίος κατάλαβε τα βάσανα ενός αγοριού που αναγκάστηκε να ζήσει με αιώνιο πόνο.
Ο Σάλο σώθηκε χάρη σε μια θεία του.

Κοιμόταν σε μια ντουλάπα,με ποντίκια και έντομα κρυμμένος απο τους ναζί. Μια παιδική ηλικία που κανείς δεν αξίζει.
Ο πόλεμος όμως ευτυχώς τελείωσε και παρά την απώλεια των γονέων,ο Σάλο ηθελε να γίνει γιατρός.Η θεία του τον πηγε μια σχολή φυσιοθεραπείας.

Ο Σάλο ήταν ο καλύτερος απ ‘ όλους και ο καθηγητής του,του πρότεινε να πάει μαζί του στον Άγιαξ.
Αδύνατο να πει όχι.

Ήταν δεκαοχτώ και μέχρι τα εβδομήντα δύο ηταν στρατιώτης του Άγιαξ.

Μια ζωή πολέμησε ενάντια στις αδικίες που σημάδεψαν την ύπαρξή του.
Μια μικρή νίκη, που ποτέ δεν καλυψε αυτό το κενό που ο πόλεμος δημιούργησε.
Το να βοηθάει τους άλλους ήταν πάντα η αποστολή του, η δουλειά του.
Αν ακόμα σήμερα έχει αποτυπωθεί στο μυαλό μας το ποδόσφαιρο του Κρόιφ, σ’αυτο έπαιξε τον ρόλο του και ο Σάλο και ολοι στον Άγιαξ, το ξέρουν πολύ καλα αυτό.