“Την ημέρα που πέθανε ο Μαραντόνα?

Εγώ δεν τρελαίνομαι για το ποδήλατο, με κουράζει.

Εκείνη την ημέρα όμως το άρπαξα και έκανα 60 χιλιόμετρα.

Δεν καταλάβαινα τι έκανα.

Για μένα ο Ντιέγκο ήταν σαν πατέρας.

Ένας άνθρωπος απίστευτα γενναιόδωρος.

Και ήταν δύσκολο να τον βοηθήσεις όταν έπρεπε λόγω του μεγέθους του.
Ούτε καν έχω υπολογίσει πόσες φορές σταματήσαμε να προπονούμαστε στο campo paradiso γιατί καθόμασταν να τον χειροκροτάμε ο,τι έκανε.
Αλλά αυτό που τον έκανε τόσο αγαπητό ήταν ο χαρακτήρας του.

Ταπεινός και διαθέσιμος πάντα μαζί μας.
Όταν εγώ έφτασα στη Ναπολη, εκείνη την περίοδο μαζί με ένα άλλο νεαρό παίκτη δεν παίρναμε τα μπόνους που πήγαιναν στους άλλους για κάθε νίκη.

Όταν το έμαθε αυτό ο Ντιέγκο πήγε στον γενικό διευθυντή και του είπε, εγώ την Κυριακή δεν παίζω αν δεν βάλετε και αυτά τα παιδιά στο ίδιο πακέτο με εμάς!”
Τζιανφράνκο Τζόλα