Αγαπητέ Φραντσέσκο,
oνομάζομαι Ματέο και είμαι 11 ετών.

Σου γράφω επειδή είσαι ο αγαπημένος μου ποδοσφαιριστής από τότε που άρχισα να παίζω ποδόσφαιρο στην αυλή με τους φίλους μου.
Ο μπαμπάς μου λέει πάντα για τότε που έπαιζες για τη Ρόμα και λέει ότι ήσουν ο αληθινός Αρχηγός, αυτός που δεν πρόδωσε ποτέ την ομάδα.
Πάντα παρακολουθώ τα βίντεό σου στο YouTube: τα γκολ, τις ασίστ και όταν χαμογελούσες αφού σκόραρες.

Μου αρέσει πολύ ο τρόπος που έπαιζες, αλλά και το ότι πάντα διασκέδαζες.

Έβλεπα ότι αγαπούσες το ποδόσφαιρο, όπως κι εγώ.
Το όνειρό μου είναι να παίξω στο Ολίμπικο μια μέρα και να σου δείξω ότι έμαθα λίγα από εσένα.

Όχι επειδή θέλω να γίνω διάσημος, αλλά επειδή θέλω να είσαι περήφανος για μένα.
Όταν σκοράρω με τους φίλους μου, σηκώνω τα χέρια μου όπως εσύ και λέω, “Θα το κάνω τώρα!” και όλοι γελάμε τόσο δυνατά.
Σε ευχαριστώ γιατί ακόμα κι αν δεν παίζεις πια, για μένα και για τόσα πολλά παιδιά, είσαι ακόμα ο αληθινός Αρχηγός.

Ελπίζω να σας συναντήσω μια μέρα για να σας σφίξω το χέρι και να σας πω: ευχαριστώ Καπιτάνο.
Με θαυμασμό,
Ματέο.”