«Ήμασταν χαρούμενοι και δεν το ξέραμε»
Η ευτυχία ήταν απλά μια Κυριακή πριν από μερικά χρόνια...
Όταν το πρωί ξεκινούσαμε να προετοιμαζόμαστε πάντα απο νωρίς.
Και τα τραπέζια ήταν γεμάτα χαρά και ανάλαφρη καρδιά.
Γεμάτα με προσμονή γι'αυτό που ήταν (και είναι) το πιο όμορφο παιχνίδι στον κόσμο.
Η κερκίδα ενός γηπέδου σκορπισμένου στην επαρχία γεμάτο συμπυκνωμένα μάτια και αυτιά ορθάνοιχτα στα ραδιόφωνα, γιατί συγχρόνως υπάρχει και η Α' Εθνική.
Η αναμονή για ένα γκολ που ζεσταίνει την καρδιά και σας κάνει ένα με τους ισόβιους φίλους σας.
Στο ηλιοβασίλεμα η επιστροφή στο σπίτι, έτοιμοι να ευχαριστήσετε τους πάντες που πέτυχαν γκολ για την ομάδα σας και να καθίσετε αναπαυτικά για να απολαύσετε την αθλητική εκπομπή και τα γκολ που μπήκαν το βράδυ.
Αρχίζει το ματς και τελειώνει το ματς και η προσμονή ήταν μεγάλη για το επόμενο.
Αυτή ήταν η ευτυχία όλων των ποδοσφαιρόφιλων.
Και αυτό γινόταν κάθε εβδομάδα.