ΑρχικήΠοδοσφαιροΜπομπ Πέισλι, το ποδόσφαιρο όπως έπρεπε να είναι

Μπομπ Πέισλι, το ποδόσφαιρο όπως έπρεπε να είναι

”Αυτή η ομάδα υπήρξε όλη μου η ζωή.

Θα έβγαινα να σκουπίσω ακόμα και το δρόμο έξω από το γήπεδο αν ήταν για το καλό της Λίβερπουλ και θα ήμουν περήφανος για αυτό.”

Μπομπ Πέισλι

Στην εικόνα, ο Μπομπ Πέισλι κουβαλάει τον τραυματία παίκτη της ομαδας Έμλυν Χιούζ, εν έτει 1968.Απρίλιος 1968Στο Άνφιλντ,το παιχνίδι είναι Λίβερπουλ – Τότεναμ.

Ο αγώνας είναι στο 1-1 Ο Εμλιν Χιούζ, μελλοντικός αρχηγός των κόκκινων, τραυματίστηκε σοβαρά.

Ο Μπομπ Πέισλι, ένας από τους πιο εμβληματικούς προπονητές στην ιστορία της Λίβερπουλ, μπαίνει στο γήπεδο και τον σηκώνει ενω τα γόνατα του, αιμορραγούν.Αυτή η φωτογραφία είναι εμβληματική για τον σύλλογο.

Βοήθησε ο ένας τον άλλο, σε στιγμές δύσκολες. Είναι η ψυχή ραμμένη κάτω από το δέρμα των κόκκινων.Αυτή η φωτογραφία, έχει γίνει και άγαλμα, στην είσοδο του Σταδίου.

Ο καλύτερος τρόπος για να τιμήσεις αυτούς που πραγματικά προσφέρουν.

Τελευταία Αρθρα

Μίκα Ρίτσαρντς, ο οδηγός του Σαλάχ στην Φλωρεντία

«Η εμπειρία στην Φλωρεντία, μου έμεινε αξέχαστη, περισσότερο για έναν ποδοσφαιριστή που είχα γίνει...

Γκασπερίνι: ”Πλέον υπάρχουν πολλοί που προτιμούν το 3-4-3”

«Πριν από χρόνια, όταν ήμουν ακόμα στη Τζένοα, υπήρχε μια στιγμή που ήμουν κοντά...

Τζιόρτζιο Κιελίνι: ”Είμαστε φτιαγμένοι από πόθο και πόνο”

«Το κεφάλι μου είναι γεμάτο σημάδια, η καρδιά μου είναι γεμάτη όνειρα. Το κεφάλι μου...

Γιουπ Χάινκες, στην κορυφή ως παίκτης και ως προπονητής

Ο Γιουπ Χάινκες είχε μια μεγάλη καριέρα ως ποδοσφαιριστής. Σκόραρε πάρα πολλά γκολ, με το...

Παρομοια αρθρα

Μίκα Ρίτσαρντς, ο οδηγός του Σαλάχ στην Φλωρεντία

«Η εμπειρία στην Φλωρεντία, μου έμεινε αξέχαστη, περισσότερο για έναν ποδοσφαιριστή που είχα γίνει...

Γκασπερίνι: ”Πλέον υπάρχουν πολλοί που προτιμούν το 3-4-3”

«Πριν από χρόνια, όταν ήμουν ακόμα στη Τζένοα, υπήρχε μια στιγμή που ήμουν κοντά...

Τζιόρτζιο Κιελίνι: ”Είμαστε φτιαγμένοι από πόθο και πόνο”

«Το κεφάλι μου είναι γεμάτο σημάδια, η καρδιά μου είναι γεμάτη όνειρα. Το κεφάλι μου...