Το 1922, με την Μικρασιατική Καταστροφή, έχουμε την μαζική έλευση των προσφύγων. Προκειμένου να στεγαστούν οι χιλιάδες που κατέφυγαν στην πρωτεύουσα, το 1923
δημιουργήθηκε η Επιτροπή Αποκαταστάσεως Προσφύγων, η οποία αποφασίζει να δώσει ορισμένες περιοχές του λεκανοπεδίου για αυτό
το σκοπό, μία από αυτές και στο Μπαρουτάδικο.

Κάθε οικογένεια είχε το δικαίωμα να αποκτήσει κατοικία, εκτός αν είχε ήδη ή αν είχε πάρει γεωργικό κλήρο, ενώ κάποιοι προτίμησαν να λάβουν από την επιτροπή οικόπεδα για να
τα χτίσουν οι ίδιοι καθώς έτοιμα σπίτια παραδόθηκαν αργότερα κατά την δεκαετία
του 1930.

Οι πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν τότε στο Αιγάλεω, έχτισαν τις κατοικίες
τους στην περιοχή γύρω από το σημερινό σταθμό του Μετρό, Πλατεία Εσταυρωμένου.

Φαίνεται πως είχε γίνει μια προσπάθεια για πολεοδομική οργάνωση και ρυμοτόμηση από τότε, ειδικά σε αυτό το νέο τμήμα πάνω από την Ιερά Οδό.

Σχηματίζονται τακτικά οικοδομικά τετράγωνα τα οποία έρχονται κάθετα σ’ αυτήν, ενώ όριο στα βορειοανατολικά φαίνεται να υπήρχε στη θέση της σημερινής Δροσίνη, πιθανόν λόγω κάποιας διαφοροποίησης του εδάφους.
Τα τετράγωνα – μικροεκτάσεις – αυτά κατατμήθηκαν σε πολλά και μικρά οικόπεδακαι πουλήθηκαν στους πρόσφυγες, ώστε να αποκομιστεί τομεγαλύτερο κέρδος
γι΄ αυτούς που ισχυρίστηκαν ότι ήτανδικά τους, βασιζόμενοι σε τούρκικα φιρμάνια και τα εκμεταλλεύτηκαν όσο το δυνατόν περισσότερο.

Το 1928 ο πληθυσμός της νέας κοινότητας ανερχόταν στα 2.150 άτομα.

 Μουσείο Μικρασιατικού Πολιτισμού Αιγάλεω