Δημήτρης Ελευθέροπουλος, ένα παιδί της αλάνας

0

”Πραγματικά θυμάμαι τον εαυτό μου πάντα με μια μπάλα.

Από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή στο σχολείο και Σάββατο-Κυριακή η μητέρα μου μ’ έχανε. Και δεν ήταν μόνο ποδόσφαιρο.

Ήταν ποδόσφαιρο και μπάσκετ.

Ήταν μια γειτονιά στο Χατζηκυριάκειο, μια φτωχογειτονιά.

Όλοι οι γονείς μας εργάτες στα καράβια και είχαμε μια αλάνα που είχε ένα γήπεδο ποδοσφαίρου και ένα γήπεδο μπάσκετ.

Ήταν δίπλα-δίπλα.

Θυμάμαι τον εαυτό μου έπαιζα ποδόσφαιρο και έφευγα πήγαινα στο μπάσκετ και το αντίστροφο.

Είχε πολύ πλάκα γιατί είχαμε συγκεκριμένες ομάδες και πολλές φορές, επειδή ήμουν αρκετά καλός στα αθλήματα, μπορεί να έπαιζα ποδόσφαιρο και η ομάδα μου ταυτόχρονα να έχανε στο μπάσκετ και με φώναζαν να πάω δίπλα για να τους βοηθήσω.

Επειδή προλάβαμε τις αλάνες, κλείναμε το δρόμο.

Βάζαμε τους κάδους απορριμμάτων και παίζαμε εκεί.

Έφευγα το πρωί, 8:30-9:00, και γύρναγα με το που έφευγε ο ήλιος. Ξέχναγα να φάω.

Αυτό βέβαια μου έμεινε μέχρι σήμερα. Και τώρα ξεχνάω να φάω”.

Δημήτρης Ελευθερόπουλος

Ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο από πολύ μικρός, σε ηλικία 7 ετών, στις ακαδημίες του Αργοναύτη Πειραιά, ενώ στη συνέχεια στις ακαδημίες του Ολυμπιακού.

Την περίοδο 1994-95 προωθήθηκε στην επαγγελματική ομάδα, χωρίς να συμμετάσχει σε κάποιον αγώνα.

Την επόμενη χρονιά δόθηκε δανεικός στην Προοδευτική, με την οποία αγωνίστηκε ως βασικός στη Β΄ Εθνική και στη συνέχεια επέστρεψε στον Ολυμπιακό για 8 περιόδους, κατακτώντας 7 πρωταθλήματα και ένα κύπελλο.

Έκανε το ντεμπούτο του στην Α΄ Εθνική στις 29 Σεπτεμβρίου 1996 στον εκτός έδρας αγώνα με τον Ηρακλή (0-1).

Ήταν μέλος της ομάδας του Ολυμπιακού που έφτασε ως τα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ το 1999.

Στις 23/10/2001 η απόκρουσή του σε εκτέλεση πέναλτι του Ρουντ Φαν Νίστελροϊ σε αγώνα με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο Ολντ Τράφορντ, έμεινε στην ιστορία, αφού ήταν το μοναδικό αποτυχημένο που είχε εκείνη τη χρονιά ο Ολλανδός διεθνής παίκτης.

Το 2003 έχασε τη θέση του στον Ολυμπιακό και ταυτοχρόνως έπαψε να υπολογίζεται και για την εθνική ομάδα, χάνοντας την ευκαιρία να αγωνιστεί στην τελική φάση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος 2004 στην Πορτογαλία.

Ακολούθησε τον Ιανουάριο του 2004 η απομάκρυνσή του από τον Ολυμπιακό.

Το 2004 δοκίμασε να αγωνιστεί στο εξωτερικό, στο ιταλικό πρωτάθλημα.

Έμεινε πέντε περιόδους (ως το 2009) και αγωνίστηκε σε τρεις ομάδες του καμπιονάτο, Μεσίνα, Άσκολι και Σιένα.

Το 2005 αποκτήθηκε από τη Μίλαν, αλλά μετά τη θερινή προετοιμασία και τα φιλικά του καλοκαιριού δόθηκε δανεικός στην Ρόμα για μία χρονιά, χωρίς να λάβει μέρος σε κανέναν αγώνα πρωταθλήματος, παρά μόνο στο κύπελλο.

Το 2009 αποφάσισε να επαναπατριστεί και εντάχθηκε στον ΠΑΣ Γιάννινα, που επανήλθε στην Α΄ Εθνική.

Το 2010 υπέγραψε στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης και το καλοκαίρι του 2011 στον Πανιώνιο με τον οποίο ολοκλήρωσε την ποδοσφαιρική του καριέρα στις 21/12/2011.

Ο Ελευθερόπουλος έκανε το ντεμπούτο του στην εθνική ομάδα σε ηλικία 23 ετών, στις 5 Φεβρουαρίου 1999, σε φιλικό αγώνα με το Βέλγιο (1-0) στη Λάρνακα.

Το 1999 αγωνίστηκε σε τρία ακόμα φιλικά της εθνικής και το 2000 σε έναν επίσημο και σε δύο φιλικούς αγώνες για τα προκριματικά του παγκοσμίου κυπέλλου 2002.

Το 2001 συμμετείχε σε δύο ακόμα αγώνες των προκριματικών του παγκοσμίου κυπέλλου και σε τρία φιλικά.

Ο τελευταίος του διεθνής αγώνας ήταν με τη Φινλανδία εκτός έδρας, όπου η Ελλάδα γνώρισε τη συντριβή με 1-5, στον πρώτο αγώνα του Ότο Ρεχάγκελ στον πάγκο της. Συνολικά υπήρξε 12 φορές διεθνής.

Υπήρξε βασικό μέλος της εθνικής Ελπίδων, με την οποία έφτασε ως τον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Ελπίδων (Κ-21) το 1998, εναντίον της Ισπανίας.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ