′′Eμείς οι Ουρουγουανοί δεν είμαστε σαν τους Αργεντινούς, τους Γερμανούς, τους Βραζιλιάνους, τους Ισπανούς ή τους Άγγλους.

Είμαστε Ουρουγουανοί και μοιάζουμε μόνο με τους εαυτούς μας, ακόμα κι αν μερικές φορές ευχόμαστε να ήμασταν διαφορετικοί.

Πίνουμε μόνο μάτε, οποιαδήποτε στιγμή.

Μας αρέσει το Μπάρμπεκιου, αγαπάμε το ποδόσφαιρο και ονειρευόμαστε το αδύνατο.

Στο πεπρωμένο μας υπάρχουν προσπάθειες και θαύματα. Και το πάθος μας ήταν, είναι και πάντα θα είναι οι προκλήσεις.

Είμαστε αντιφατικοί, άδικοι, ανώριμοι, ονειροπόλοι και πεισματάρηδες… πολύ πεισματάρηδες.

Δεν τα παρατάμε ποτέ, είμαστε πολεμιστές.

Είμαστε μικροί, αλλά θέλουμε να γίνουμε γίγαντες.

Είμαστε οικογένεια… και τι οικογένεια!

Στα εύκολα ματς δυσκολευομάστε και μερικές φορές τα δύσκολα για εμάς γίνονται λίγο πιο εύκολα.

Παίζουμε όλοι μαζί και κερδίζουμε όλοι μαζί.

Η Σελέστε είναι σημαντικότερη από τους παίκτες, τους αρχηγούς και τα αποτελέσματα. Θα είμαστε δυνατοί μαζί, γιατί όταν η χώρα είναι ενωμένη και οι άνθρωποι χαρούμενοι, νιώθουμε μεγάλη περηφάνεια για την φανέλα μας.′′

Ντιέγκο Λουγκάνο

Το παιχνίδι που έκανε στο Κοπα Αμέρικα του 2011 μέσα στο Σαντα Φε εναντίον της Αργεντινής, ήταν απίστευτο.

Δεν άφηνε άνθρωπο να πλησιάσει στην μπάλα, ενω μια φορά που βγήκε στην επίθεση σε κόρνερ… παίρνει μια κεφαλιά ακριβώς στο ημικύκλιο της περιοχής, η μπάλα σηκώνεται στο υψός του, παίρνει την δεύτερη κεφαλιά, η μπάλα πάλι σηκώνεται στο ύψος του και στην τρίτη προσπάθεια, σούταρε, πολύ άουτ βέβαια, αλλά δεν τον πλησίαζε κανείς, για κανέναν λόγο.
Φοβερές δηλώσεις επίσης, μετά το Φενέρμπαχτσε – ΠΑΟΚ, όπου σε ερώτηση τούρκου δημοσιογράφου για το τι έφταιξε, απαντάει:

”Επρέπε τον Μουσλίμοβιτς, να τον ”σηκώσω” πιο μπροστά.”
Αυτός ειναι ο ουρουγουανός αμυντικός, Ντιέγκο Λουγκανο.