ΑρχικήΠοδοσφαιροΗ μάχη του Ντιέγκο, με τα πάθη του και τα λάθη του

Η μάχη του Ντιέγκο, με τα πάθη του και τα λάθη του

- Advertisement -

“Tις τελευταίες μου μέρες στην Ιταλία ήμουν σα να οδηγούσα ένα πολύ γρήγορο αυτοκίνητο χωρίς φρένα, το οποίο δεν μπορούσε κανείς να το σταματήσει.

Αλλά αυτό δεν είχε σημασία για κανέναν.

Οταν με συνέλαβαν στο Μπουένος Άιρες, κάποιος μου είπε…

”Και τώρα, τι θα πω στον γιο μου??”

Δεν τον ένοιαζε ο Μαραντόνα, ο οποίος περνούσε δύσκολα, δεν τον ένοιαζε ότι κινδύνευε ο Ντιέγκο.

Είμαι κι εγώ άνθρωπος με ευαισθησίες, με συναισθήματα.

Ο κόσμος ανησυχούσε για το σπασμένο του είδωλο, το παιχνίδι που είχε καταστραφει.

Και δεν του πέρασε καν από το κεφάλι του, ότι το παράδειγμα για τον γιο του θα πρέπει να είναι αυτός, όχι ένας παίκτης ποδοσφαίρου.

Ο γονιός πρέπει να είναι παράδειγμα για το καθε παιδί.

Εγώ σε αυτές τις σκοτεινές στιγμές δεν ένιωθα σα να ήμουν σύμβολο, δεν μπορούσα να εκπροσωπήσω κάτι, κινδύνευα.

Ομολογώ την αδυναμία μου, τα λάθη μου, τα πάθη μου, ακόμα κι’αν η περηφάνια μου, με έκανε να σταθώ στα πόδια μου”.

Ντιέγκο Μαραντόνα

Τελευταία Αρθρα

Κάρλες Πουγιόλ, ο ”Ταρζάν” της Μπαρτσελόνα

''Την πρώτη φορά που ήμουν στις επιλογές της Μπαρτσελόνα, ήμουν 12 ετών και έπαιζα...

Ο Αλνταίρ, χρίζει τον Φραντσέσκο Τόττι, αρχηγό της Ρόμα

''Ήταν Νοέμβριος του 1998... Μετά τον αγώνα του πρώτου νοκ άουτ γύρου του Κυπέλλου Ιταλίας...

Αντσελότι: ”Ο Φαν Μπάστεν ξεχώριζε μέσα στο γήπεδο”

«Αυτό που με εντυπωσίαζε περισσότερο στον Φαν Μπάστεν ήταν η ευκινησία του και η...

Ο Πάουλο Ντιμπάλα και η υπόσχεση στον πατέρα του

''O πατέρας μου, πέθανε όταν ήμουν 15 χρονών. Πάλεψε με τον καρκίνο του παγκρέατος για...

Παρομοια αρθρα

Κάρλες Πουγιόλ, ο ”Ταρζάν” της Μπαρτσελόνα

''Την πρώτη φορά που ήμουν στις επιλογές της Μπαρτσελόνα, ήμουν 12 ετών και έπαιζα...

Ο Αλνταίρ, χρίζει τον Φραντσέσκο Τόττι, αρχηγό της Ρόμα

''Ήταν Νοέμβριος του 1998... Μετά τον αγώνα του πρώτου νοκ άουτ γύρου του Κυπέλλου Ιταλίας...

Αντσελότι: ”Ο Φαν Μπάστεν ξεχώριζε μέσα στο γήπεδο”

«Αυτό που με εντυπωσίαζε περισσότερο στον Φαν Μπάστεν ήταν η ευκινησία του και η...