Κοιτάξτε προσεκτικά αυτή τη φωτογραφία, γιατί μέσα της κρύβεται αγάπη, πόνος, ποδόσφαιρο, μια σπασμένη ζωή και μια ζωή που με κάποιο τρόπο συνεχίζεται.

Στην εικόνα στα δεξιά είναι ο Davide Nicola, κάτω από την Βόρεια Κερκίδα.

Το στάδιο ήταν γεμάτο, γιορτάζοντας μια νίκη στο ντέρμπι εναντίον της Doria.

Ο Davide κρατάει σφιχτά στα χέρια του, δείχνοντας το στους οπαδούς του, το πιο πολύτιμο πράγμα που έχει, τον Alessandro, το παιδί του.

Στην άλλη φωτογραφία, υπάρχει ξανά ο Davide Nicola, η ίδια κερκίδα, η ίδια χειρονομία, αυτή τη φορά γιορτάζοντας την επιβίωση της Τζένοα…

Αλλά αυτά τα χέρια και αυτές οι κερκίδες, φαινομενικά άδειες σήμερα, είναι άδειες μόνο για όσους δεν γνωρίζουν την ιστορία.

Επειδή αυτές οι κερκίδες είναι γεμάτες, γεμάτες αναμνήσεις, γεμάτες με τους ανθρώπους του, γεμάτες με τα πάντα και τίποτα, σκεπτόμενος εκείνη τη στιγμή που έζησε τόσα χρόνια πριν, τυπωμένη στη φανέλα, αποτυπωμένη στη μνήμη του, τατουάζ στην ψυχή του, με την αγάπη της ζωής του στα χέρια του.

Επειδή αυτά τα χέρια περιέχουν την ζωή του Davide Nicola, σήμερα περισσότερο από χθες, περισσότερο από ποτέ.

Το 2014 το αγόρι που απεικονίζεται στην φανέλα του Νταβίντε Νίκολα, ο Αλεσάντρο, παρασύρθηκε από ένα λεωφορείο, χτυπήθηκε ενώ έκανε ποδήλατο, σε ηλικία μόλις 14 ετών. Δύναμη ψυχής ο κόουτς!