Σήμερα είναι πιο συνηθισμένο.
Ο κόσμος είναι πιο γρήγορος, άμεσος, συμπεριληπτικός και είναι απολύτως φυσιολογικό οι εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου να παρατάσσουν παίκτες με ξένα επώνυμα, καθώς είναι παιδιά μεταναστών, ή ακόμα και να έχουν στις τάξεις τους ξένους παίκτες που έχουν πολιτογραφηθεί από τις αρμόδιες αρχές.
Την δεκαετία του ’90 του περασμένου αιώνα δεν ήταν ακόμα τόσο προφανές.
Η Ελλάδα έβαλε τον πρώτο πολιτογραφημένο παίκτη με την άσπρη και μπλε φανέλα μόλις το 1994, ακριβώς στις 12 Οκτωβρίου.
πριν από τον μέσο Ζέκα – γεννημένος ως Χοσέ Κάρλος Γκονσάλβες Ροντρίγκες – ή τον αείμνηστο Τζορτζ Μπάλντοκ, υπήρχε ο Ντανιέλ Μπατίστα Λίμα από το Πράσινο Ακρωτήριο. Για όσους τον θυμούνται, ήταν ψηλός και είχε ένα μεγάλο κεφάλι με μαλλιά πιασμένα σε πλεξούδες σχεδόν dreadlock, όπως ο Καρεμπέ, ας πούμε.
Μια εμβληματική εμφάνιση που μας γυρίζει κατευθείαν πίσω σε εκείνα τα χρόνια της Άλφα Εθνικής.
Ο Λίμα έπαιξε για την Εθνική 14 φορές σε δύο χρόνια.
Ωθούμενος από τον ενθουσιασμό για την ιστορική πρόκριση στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994 στην Αμερική, η ΕΠΟ υποστήριξε την ελληνοποίηση του επιθετικού, ο οποίος τότε αγωνιζόταν στην ΑΕΚ, αλλά αγωνιζόταν στην Ελλάδα από το 1987.
Προερχόμενος από τις ακαδημίες της Φέγενορντ, ο Εθνικός Πειραιώς τον έφερε στην Ελλάδα και από τότε μέχρι το 2001, την χρονιά της αποχώρησής του από την ενεργό δράση, ο επιθετικός, που γεννήθηκε στο Σάο Βιθέντε το 1964, είχε στο βιογραφικό του 316 συμμετοχές και 99 γκολ στη Super League.
Αριθμοί που συμπληρώνονται με την προσθήκη των άλλων διοργανώσεων, ώστε τα εξαιρετικά στατιστικά του να ανέλθουν στα 117 γκολ σε 364 αγώνες.
Έτσι, ενόψει του προκριματικού ομίλου για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1996 στην Αγγλία, ο τότε προπονητής Κωνσταντίνος Πολυχρονίου αποφάσισε να καλέσει τον Λίμα από τον δεύτερο αγώνα του προκριματικού γύρου.
Μετά τη νίκη με 5-1 εντός έδρας επί των Νήσων Φερόε, η εθνική ομάδα της Ελλάδας διέλυσε και τη Φινλανδία του Λίτμανεν με ένα ηχηρό 4-0 που έφερε την Εθνική σε πλεονεκτική θέση. Το κάπως ιστορικό ντεμπούτο του Λίμα ήρθε ως έκπληξη στο 42ο λεπτό λόγω του τραυματισμού που υπέστη ο Ζήσης Βρύζας και στο 70ο λεπτό έφτασε ακόμη και το γκολ.
Για μια πρώτη κλήση, ήταν ένα ντεμπούτο σούπερ.
Φαινόταν σαν η αρχή μιας αξέχαστης ιστορίας αγάπης, ακόμα και για την Ελλάδα που ξεκίνησε αυτόν τον γύρο με εξαιρετικό τρόπο με 4 νίκες στους πρώτους 4 αγώνες.
Ωστόσο, η μοίρα είχε άλλα σχέδια και η Ρωσία και η Σκωτία πήγαν στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και η Εθνική αναγκάστηκε να «αποδεχτεί» μια απογοητευτική και πικρή 3η θέση.
Η περιπέτεια του Λίμα με την ελληνική φανέλα διήρκεσε μέχρι τις 9 Οκτωβρίου 1996, την ημέρα της ήττας στην Δανία στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του ’98 και με μόνο ένα γκολ παραπάνω, που σκόραρε εντός έδρας εναντίον της Σλοβενίας σε εκείνο τον γύρο αγώνων, χρήσιμο για να πετάξει στην Γαλλία δύο χρόνια αργότερα.
Ακόμα και σε αυτή την περίπτωση, η εθνική ομάδα βρήκε μόνο την 3η θέση, αναγκασμένη να παρακολουθήσει το κορυφαίο τουρνουά από τον καναπέ.
Από εκείνη τη στιγμή ο Λίμα δεν κλήθηκε ξανά.
Η ζωή του στην Ελλάδα, ωστόσο, συνεχίστηκε και συνεχίζεται.
Αφού φόρεσε τις φανέλες του Εθνικού Πειραιώς, της ΑΕΚ, του Ολυμπιακού και του Άρη, κατακτώντας ένα πρωτάθλημα και δύο εθνικά κύπελλα στην καριέρα του στην Ελλάδα, ο Λίμα ξεκίνησε την καριέρα του πρώτα ως προπονητής.
Αλλά πέρα από τα αποτελέσματα και μιλώντας για ταμπέλες, κανείς δεν θα μπορέσει να αφαιρέσει από τον Ντάνιελ Μπατίστα Λίμα αυτή του «πρώτου πολιτογραφημένου ποδοσφαιριστή που φόρεσε τη φανέλα της εθνικής Ελλάδας». Και αυτό δεν είναι μικρό πράγμα, αν το καλοσκεφτείτε, για μια χώρα τόσο προσκολλημένη στην εθνική της ταυτότητα.
Aπο Il Calcio Ellenico
